|
'zmieniłaś się' - syknął, uśmiechając się do mnie. przyszedł niby pogadać o nas, o naszym rozstaniu, o moim teraźniejszym życiu. wyciągnął swoją dłoń, aby przyciągnąć mnie do siebie. spojrzałam na niego, jego twarz była blada, oczy smutne, a dolna warga przygryziona. nie odzywałam się, nie umiałam odpowiadać na zadane przez niego pytania, czuł niechęć z mojej strony. nie przejmowałam się, że się rozczaruje, że zaraz z jego oczów popłynie smutek spowodowany przeze mnie. 'jesteś taka inna, nadal piękna, cudowna, hipnotyzując wzrokiem, masz w sobie dar anioła, którego każdy chciałby obdarzyć bezpieczeństwem' - zaczął, nie pozwoliłam mu dokończyć. 'długo jeszcze?' - przerwałam mu, nie mogłam dłużej słuchać rzeczy, które chciałabym, aby ktoś inny wypowiadał z większym sensem. 'nie, jeszcze chwilka' - wybełkotał, zbliżając się do mnie. 'wyjdź' - mruknęłam, otwierając mu drzwi. / szloch
|
Dodaj komentarz
