 |
|
Bukietem stokrotek zachwyć mnie, jak do tej pory nikt.
|
|
|
|
I wybuchnę Ci śmiechem w twarz gdy jeszcze raz wspomnisz o miłości.
|
|
|
|
Wiesz... dziękowałam dziś Bogu za to, że Cię spotkałam. A potem zaczęłam prosić. Prosić o to, by już nigdy nie było mi dane Cię ujrzeć.
|
|
|
|
Czy kochałeś kiedyś kogoś tak bardzo, że ledwo mogłeś oddychać?
|
|
|
|
Nie chcesz zaistnieć do końca jako osoba dorosła, odpowiedzialna.Wolisz być tu, tam, ówdzie, nigdzie, ponad tam, lekka, bolesna, ponadczasowa, na swój sposób nieśmiertelna. Jak Bóg!
|
|
|
|
Wiem, jak się umiera. Kiedy się wchodzi w stan śmierci klinicznej, jest pięknie, jest spokojnie, no właśnie spokojnie, nareszcie bez udręki duszy.
|
|
|
|
Twoje kamienne spojrzenie przeszywa moje ciało na wylot, dlaczego się nie uśmiechniesz, tylko patrzysz na mnie jak na sukę która nie ma uczuć, dlaczego?
|
|
|
|
We włosy wpięta kokarda radości, na szyi wisi wisiorek miłości.
|
|
|
|
Znowu zbierasz resztki mnie z posadzki i trzymasz w ramionach aż zasnę. Nie potrzebuję słów by wiedzieć, że ty mnie też.
|
|
|
|
I całuj mnie tak, jakbyś mnie nienawidził, a pocałunek mógłby odebrać mi życie.
|
|
|
|
Odbierz mnie światu który zabiera mi oddech, zabierz mnie z tej próżni gdzie nie słychać życia.
|
|
|
|
Ale tak się złożyło, że pewnego dnia przeznaczenie bezdusznie zmieniło zdanie.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
