 |
|
Ciągle udaję, że wszystko jest w porządku. Uśmiecham się, czasami żartuję, wygłupiam się... Ale to wszystko kamuflaż. Prawdziwa ja, jest smutna, płaczliwa i zagubiona w tym szarym świecie... // Annalina
|
|
|
|
Może i moje życie byłoby jak bestseller, ale oprawione w wyblakłą okładkę nie interesuje nikogo. // Annalina
|
|
|
|
"Miasteczko Salem" - film, który doprowadził do tego, że byłam spłakana i zesrana ze strachu oraz dostawałam orgazmu gdy na ekranie pojawiał się Rob Lowe. // Annalina
|
|
 |
|
dziś nie odbieram już telefonu, nie analizuję starych esemesów zatrzymanych gdzieś na dnie skrzynki odbiorczej, nie czytam zapełnionego milionami rozmów archiwum na gadu, nie przeglądam jego zdjęć uśmiechając się do ekranu, nie zwracam uwagi na jego imię widniejące w prawym dolnym kąciku pulpitu, nie wierzę w jego słowa, w te obietnice, dzisiaj nie czuję już nic, dla mnie dzisiaj on już nie istnieje. / endoftime.
|
|
|
|
Mam już dość uciekania przed samą sobą. Potykam się na własnych kłamstwach. Boję własnego odbicia w lustrze. Oszukuję samą siebie, że nadejdzie lepsze jutro, gdy tak naprawdę utknęłam w tym przerażającym wczoraj. // Annalina
|
|
|
|
Ten, kto powiedział, że jestem pozytywną wariatką, nigdy nie widział jak płaczę. // Annalina
|
|
|
|
Bolało. Boli. I będzie boleć. Niewątpliwie mam talent. Szkoda tylko, że do spierdzielenia sobie życia. Opinie pogrążają, a fakty bolą. Ale taka jest prawda. Niczego nie zmienię. Opierdzielałam się przez szesnaście lat życia, a teraz chcę być lepsza niż inni. Nie dam rady nawet im dorównać.Zawsze na boku, wiecznie odrzucana, wracam do internetowego konfesjonału i spowiadam się Wam. // Annalina
|
|
|
|
Nie wiem dlaczego wróciłam. Kartki pamiętnika nie rozumią melancholii mojego pojebanego życia. Wy rozumiecie. Bynajmniej tak mi się wydaje. Jeśli już mam być wiecznie samotna, to przynajmniej będę z Wami. Będę umierać z klawiaturą przy sercu. // Annalina
|
|
|
 |
Znów opowiem Ci o tym jak to wszystko jest bez sensu. Jak się czuje bezradny. Jak ślepo moje dłonie szukają ciepła. Nie ma Cię, nie ma nas. Nie ma jutra, tak samo jak wczoraj, które mnie oszukało.
|
|
|
|
w tej chwili, do góry podnoszę głowę, patrzę w niebo, właśnie tak, tutaj już Ciebie nie ma, tutaj już nie istniejesz. / endoftime.
|
|
|
|
w tej chwili? pieprze to życie, które i tak za każdym razem w jakiś sposób, skopie po dupie, jak zwykle zbyt późno, uświadomi nam co powinniśmy zrobić, z czym poczekać, a co być może, sobie odpuścić. i to właśnie dzięki niemu, nasze dzisiaj wygląda znacznie inaczej, niż wyobrażalibyśmy sobie je wczoraj. / endoftime.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
