|
Wieczór, cisza i dobra muzyka to otoczenie bardzo mobilizujące do myślenia nad różnymi ciężkimi sprawami, trudnym życiem i takimi tam. Jednak kiedy w mojej głowie jesteś tylko ty i nic więcej to o czym innym mogę myśleć niż o tobie? Dzisiaj zapytałam się kogoś co mogę teraz zrobić tak by znów wrócić do gry i to własnie ten problem staram się rozpracować. Od samego początku jestem zdana na innych i to inni robią wszystko za mnie w związku z Tobą, a przecież jak to mówi stare powiedzenie: umiesz liczyć? licz na siebie. Ale dlaczego ja nie potrafię się odważyć? Dlaczego tak bardzo boję się napisać i spróbować od nowa..? Inni jakoś potrafią się odważyć i z wielkim trudem walczą o to na czym im zależy, a ja? Ja siedzę bezczynnie i płacze, chodzę tam i Cię widzę.. i żałuję, jak mogłam to schrzanić? Ale przecież.. ja nie jestem inni, mi wystarcza sama myśl że mógłbyś być mój.
|
Dodaj komentarz
