 |
Wołam Cię w myślach. Może usłyszysz.
|
|
 |
Jest takie słowo, które nie ma angielskiego odpowiednika. Pochodzi z języka portugalskiego. Saudade. Wiesz, co oznacza? To jakby... to słowo nie ma dokładnej definicji. Opisuje raczej uczucie... obezwładniającego smutku. Uczucie, które pojawia się, kiedy człowiek zda sobie sprawę z tego, że utracił coś na zawsze i że nigdy już tego nie odzyska.
|
|
 |
Mogę nie palić, nie jeść, nie pić, ale nie mogę Cię nie czuć.
|
|
 |
I nadszedł taki moment, że na widok zakochanych par, tekstów o wielkim uczuciu, muzyki tętniącej banałem szczęścia, sercu po prostu robi się niedobrze.
|
|
 |
Sprawiasz, że zaczynam pragnąć tego, czego nie mogę mieć.
|
|
 |
Nigdy nie skazuj kobiety na domysły. Nawet nie wyobrażasz sobie jak "barwny" scenariusz potrafi napisać, niepewna Twych uczuć.
|
|
 |
Bezsenna jesienna noc, za długa, zbyt zimna. Nad miastem wznosi się mgła - artyzm i melancholia. Czas płynie i żadne prośby nie sprawią, żeby ktoś wcisnął "stop". Ktoś mnie oszukała, odwrócił się i poszedł własną drogą, nie dotrzymał obietnic, wypisał się ze zobowiązań, a więc i ja muszę iść... Ktoś dzisiaj powiedział, że mnie kocha - proponując tym samym spacer po linie. Bez sentymentów muszę się uwolnić od stałego lądu, zaryzykować, uwierzyć, że można mnie kochać, że "kocham" jeszcze coś znaczy. Boję się mgły i przepaści...
|
|
 |
Na początku miłości trzeba chodzić bardzo ostrożnie, dopiero później można się puścić pędem przez pola prosto w objęcia ukochanego, kiedy ma się pewność, że nas nie wyśmieje, jeśli się potkniemy.
|
|
 |
Na mojej drodze życia miewam sporo stłuczek.
|
|
 |
Błędy też się dla mnie liczą. Nie wykreślam ich ani z życia, ani z pamięci. I nigdy nie winię za nie innych.
|
|
 |
Prawda jest taka, że ludzie mają pewną wspaniałą cechę. Zmieniają się.
|
|
|
|