 |
|
myląc dzień wczorajszy z jutrem, to przestało już być nawet smutne.
|
|
 |
|
nie za wszystko da się przeprosić, ale wszystko można wybaczyć. nie wszystko można naprawić, ale wszystko można zacząć od nowa.
|
|
 |
|
Nie ma na świecie nic równie okrutnego, jak poczucie opuszczenia wywołane tym, że nie ma się na co czekać.
— Haruki Murakami
|
|
 |
|
Czasem jednak poczucie osamotnienia - jak kwas wylewający się z butelki - może mimowolnie wyżreć ludzkie serce i w końcu je rozpuścić.
— Haruki Murakami
|
|
 |
|
Ból niewątpliwie ma w sobie coś intymnego.
— Haruki Murakami
|
|
 |
|
Nie wszystkie miłości były na tyle atrakcyjne, by warto je wspominać. Ale każda zostawiała takie samo uczucie pustki i niepokoju. Że oczkiwanie nigdy się nie spełnia i że pragnieniami kierują złudzenia. Wstydu, że własne i cudze słowa tracą nagle wartość.
— S. Dygat
|
|
 |
|
Są ludzie, którym szczęście mignie tylko na moment, na moment tylko się ukaże po to tylko, by uczynić życie tym smutniejsze i okrutniejsze.
— Stanisław Dygat
|
|
 |
|
Jest na świecie taki rodzaj smutku, którego nie można wyrazić łzami. Nie można go nikomu wytłumaczyć. Nie mogąc przybrać żadnego kształtu, osiada ciasno na dnie serca jak śnieg podczas bezwietrznej nocy.
— Haruki Murakami
|
|
 |
|
Jestem jeszcze zakochana resztkami bezsensownej miłości i jest mi tak cholernie smutno teraz, że chcę to komuś powiedzieć. To musi być ktoś zupełnie obcy, kto nie może mnie zranić.
— Janusz Leon Wiśniewski
|
|
 |
|
How can I change direction when you smile at me? I'm infected.
|
|
 |
|
I ty fortuny skurwysynu, gówniarzu uperfumowany - co splendor oraz spleen Londynu nosisz na gębie zakazanej... I ty, co mieszkasz dziś w pałacu, a srać chodziłeś pod chałupę, Całujcie mnie wszyscy w dupę.
|
|
 |
|
I ty za młodu nie dorżnięta Megiero, co masz taki tupet, że szczujesz na mnie swe szczenięta...Całujcie mnie wszyscy w dupę.
|
|
|
|