 |
|
To się zdarza każdemu z nas: zrozumiesz jedną prostą rzecz i natychmiast cała sytuacja ukazuje się w innym świetle, każdy detal, każde wydarzenie nagle nabierają zupełnie innego wymiaru.
|
|
 |
|
Może jednak szczęście wcale nie tkwi w wyborze. Może leży ono w iluzji, w udawaniu, że gdziekolwiek skończyliśmy, tam właśnie chcieliśmy być przez cały czas.
|
|
 |
|
'Czasem ludzie po prostu chcą czuć się szczęśliwi, nawet jeśli to złudzenie.
|
|
 |
|
Widzisz, wolę odpychać od siebie każdą pozytywną myśl. Nitki nadziei zbyt prosto zwijają mi się w grubą linę przywiązania, a moje przyzwyczajenie do bycia samemu każe zawsze na wszelki wypadek zakładać, że wszystko pewnie i tak pójdzie inaczej niż bym chciała. Mówisz, że to źle. Pewnie masz rację, ale jestem wypchana rozczarowaniami i chyba nie mam siły na kolejne. Moje życie jest nijakie, ale ile można rozdawać zaufanie, które traktowane jest jak te ulotki, które z uśmiechem bierzesz, a za rogiem zgniatasz i wyrzucasz do kosza.
|
|
 |
|
czasem lepiej skończyć gre niż wygrać .
|
|
 |
|
wole umrzeć jutro niż żyć sto lat ,nie znając ciebie .
|
|
 |
|
żadne z tych spojrzeń nie wyraża uczucia , troski , współczucia . przestań spokój zakłócać .
|
|
 |
|
pamiętasz kim byłeś zanim świat powiedział ci , kim powinieneś być ?
|
|
 |
|
wszystko na tym świecie jest bzdurą . to tylko kwestia punktu widzenia.
|
|
 |
|
Uczyli mnie tylu emocji. Nauczyli miłości, zaufania, wiary w ludzi. Nauczyli uśmiechu przy każdym słowie, i że przytulać trzeba się nawet w złości. Nauczyli mnie też kłamać prosto w oczy, zagryzać wargi kiedy jest źle. Nauczyli, żeby nie przywiązywać się zbyt szybko i zbyt często. Nauczyli, że serce, jakim człowiekiem byś nie był i tak pęknie w pół co najmniej kilka razy w życiu. Szczególnie wtedy, kiedy każdy z Nich odejdzie.
|
|
 |
|
Wystarczy kilka sekund nieodpowiedniego snu, a budzisz się mimo wielkiego zmęczenia. Przecierasz oczy, z których powolnie wypływają maleńkie szklane łzy i zauważasz, że wszystko o czym udało Ci się zapomnieć, wszystko, co zniszczyło Twoje ledwo naprawione wnętrze wraca.
|
|
 |
|
Bo ludzie jednak tak szybko nie zapominają. Oni zamykają się w sobie, duszą całą przeszłość i opanowują to do perfekcji. Świat to nazywa zapomnieniem.
|
|
|
|