 |
|
wyobraź sobie siebie. wyobraź sobie jak siedzisz na ławce, gdziekolwiek w jakimkolwiek miejscu i w jakimkolwiek czasie. wyobraź sobie siebie silną i piękną. wtedy będzie rok 2017. za pięć lat usiądziesz na ławce i będziesz dumna.dumna, że jesteś tak silna, że przetrwałaś i dalej istniejesz. a teraz pomyśl:
czy kiedykolwiek naprawde czułaś się nieszczęśliwa
|
|
 |
|
siedzimy razem, w ciszy. ona nie pozwala nam na nic. jest między nami i wśród nas. jest w naszych duszach, które dawno już umarły
|
|
 |
|
może faktycznie byłoby lepiej, gdybyśmy odpierali życie jako próbe
|
|
 |
|
i czy faktycznie powinniśmy mieć nadzieje? czy dobre jest wmawianie sobie, że będzie dobrze, po tych wszystkich złych chwilach? po tysiącach nocy nieprzespanych, z powodu bólu i łez. czy rozczarowanie, która ma miejsce po nadziei jest strawą indywidualną? czy faktycznie życie ma sens?
|
|
 |
|
Przyszedł, nabałaganił, odszedł. A ja teraz siedzę upychając łzy po kątach i zamiatając irracjonalnie wspomnienia pod dywan.
|
|
 |
|
-Wiesz, leżąc wczoraj w łóżku nie mogłam zasnąć.. -I co? - I tak sobie zaczęłam myśleć.. zawsze mi się zbiera w nocy kiedy chcę spokojnie spać. -A o czym tak myślałaś? -Że zawsze wszystko się rozjebie przez TRZECIĄ osobę.. że zawsze jest pięknie i cudownie do momentu w którym nie pojawi się NOWA koleżanka.. wtedy bańka mydlana pęka i wszystko się psuje..
|
|
 |
|
-A czy ten Twój spacer nie nosi przypadkiem jakiegoś męskiego imienia? -Oj tam, mama..
|
|
 |
|
Pewnie jeszcze nie raz znajdzie się w naszym życiu ktoś, kro bez względu na Twoją wolę wtargnie z wielkim hukiem w Twoje uczucia, narobi tam zamieszania a później.. a później odejdzie, bo przecież nic tak nie wzmacnia jak cierpienie..
|
|
 |
|
-Kochasz mnie? -Tak. -Lubię kiedy tak kłamiesz.
|
|
 |
|
Boję się pamiętać, a jednocześnie nie chcę zapomnieć, bo wiem, że to mogło być najpiękniejsze wspomnienie. Cudowna chwila, która i tak była zbyt krótka. Chciałabym jeszcze, choć raz móc się nią delektować na żywo, a nie maltretując umysł przywoływaniem kolejnych obrazów i scen.
|
|
 |
|
Rozstanie? Nic wielkiego, zwyczajnie brak 'do zobaczenia wkrótce' na pożegnanie, brak czułego pocałunku, a Jego dawniej ciepłe spojrzenie - przepełnione pustką.
|
|
 |
|
W naturze człowieka leży rozsądne mylenie i nielogiczne działanie.
|
|
|
|