 |
|
nie oczekujcie ode mnie cudów. jestem przecież tylko człowiekiem, który ma prawo popełnić kilka błędów. ale to właśnie na nich człowiek się uczy. / net
|
|
 |
|
I TAK PRZEŻYŁAM WIĘCEJ NIŻ PRZECIĘTNIACY, BO NIE BAŁAM SIĘ WZIĄĆ SWOJEGO ŻYCIA W SWOJE ŁAPY
|
|
 |
|
od dawna nie przespałam jak normalny człowiek żadnej, ale to żadnej nocy.
|
|
 |
|
chwilowo wszystko się pierdoli. bez wyjątku.
|
|
 |
|
Albo moje życie jest tak zjebane albo ja po prostu nie umiem żyć.
|
|
 |
|
Czasem zachowuję się jak beztroskie dziecko, patrzące naiwnie na świat. Czasem jak dojrzała kobieta, szukając sensu. Ciągle zagubiona w labiryncie uczuć. Nie mam już siły dalej biec, nie mam już siły wybierać między dobrem a złem. To wszystko staje się koszmarnym snem. Chcę się obudzić, ale przecież wcale nie śpię...
|
|
 |
|
Wiesz, uwielbiam ludzi. Mimo mojej aspołeczności, mimo tego, iż denerwują mnie i nudzą to ich uwielbiam. Lubię rozmawiać, przyglądać się ruchom dłoni i ust. Lubię słuchać szeptów i przekazywać moje potoki słowne. Lubię żyć. Mam ochotę na altruizm, na wiosenne uśmiechy, drganie serc. Na patrzenie komuś w oczy godzinami.
|
|
 |
|
tak poza tym, to wcale nie jest ok.
|
|
 |
|
rozum swoje, a serce swoje.
|
|
|
|