 |
Jednak nadchodzi moment, kiedy trzeba iść do przodu. Pomyśleć czasem o sobie, zrozumieć, że nie wszystko trwa wiecznie.
|
|
 |
najsilniej kochają te osoby, które najmniej o tym mówią.
|
|
 |
Czasem niepotrzebnie otwieramy się do ludzi.
|
|
 |
Czy kiedykolwiek płakaliście bez powodu? Z samej bezsilności?
|
|
 |
Nadszedł już ten czas,
abyśmy nigdy więcej się nie spotkali.
|
|
 |
Skończyliśmy się.
Jak każdy film,
książka,
ulubiona piosenka.
Skończyliśmy się.
|
|
 |
Straciłaś dla mnie tyle czasu,
że poczułam się ważna.
|
|
 |
Przecież to była przeszłość.
Nic więcej.
Stare fotografie.
Tamte ulice.
Tamten czas.
Tamte miejsca.
Tamto ciepło.
Śmiech i płacz.
Radość powitania
i smutek rozstania.
Przeszłość.
|
|
 |
Kiedy tracimy coś pięknego, co dawało nam radość, szczęście i sprawiało że chciało nam się żyć pogrążamy się we wspomnieniach o tym i jesteśmy przekonani że już nic nigdy nam tego nie zastąpi. Że już nigdy nie będzie tak dobrze jak było. Tęsknota za tym staje się tak silna że topimy się w smutku i oddalibyśmy wszystko aby przywrócić te cudowne chwile. Zaczynamy żyć przeszłością zamiast najzwyczajniej o wszystkim zapomnieć. Zaraz ktoś powie że tego nie da się zapomnieć. Otóż nie! Wszystko da się zapomnieć pod warunkiem że się tego chce. Wystarczy przestać o tym nieustannie myśleć i zająć się czymś bardziej produktywnym. W końcu to my mamy władzę nad naszymi myślami a nie one nad nami. A jak już zapomnisz poczujesz się jakbyś wyszedł z koszmarnego więzienia na upragnioną wolność. Nie warto żyć przeszłością.
|
|
 |
Czy kiedykolwiek płakaliście bez powodu? Z samej bezsilności?
|
|
 |
Siebie mi daj na własność, bo ma dusz bez Ciebie traci swą wartość.
|
|
 |
w moich dniach nie ma już Ciebie. umarłeś dla mnie, umarłeś.
|
|
|
|