 |
|
Przyznaję - nie chciałam Cię wtedy znać. Miałam tylko jedno marzenie: byś nie istniał. Mie chciałam jakichkolwiek telefonów, rozmów, spotkań. Chciałam byś wyniósł się z mojego życia raz na zawsze. Wystarczył jeden głupi uśmiech w moją stronę - i wszystko prysło. Cały schemat, który układałam sobie w głowie rozjebał się w drobny mak. Nie istniało już nic - tylko piękno Twojego spojrzenia.
|
|
|
|
Opowiem Ci kiedyś jak bardzo Cię pragnęłam. Jak przy każdym najkrótszym spotkaniu chciałam Cię mieć na własność. Jak każde słowo wypowiedziane z Twoich ust tkwiło przez długi czas w mojej podświadomości. Jak chciałam być najlepsza, doskonale dobra dla Ciebie. Opowiem Ci to wtedy, gdy serce nie będzie przyspieszało przy każdym spojrzeniu w Twoją stronę.
|
|
|
|
Chciałabym wiedzieć kto wymyślił miłość, kto zaprojektował jej schematy, kto sprawia, że zwyczajnie kochamy tylko tych frajerów, którym zupełnie na nas nie zależy.
|
|
|
|
Już mi zbrzydło to wszystko i pierdolę ten kodeks. Dziś przytulę Cię tylko po to, by zaraz odejść.
|
|
|
|
Takie jest już życie. Śmiejemy się by potem zalewać się łzami. Wywołujemy zazdrość, by potem zazdrościć. Kłamiemy by potem słuchać kłamstw. Kochamy by potem cierpieć.
|
|
|
|
Przestanę Cię kochać, jeśli Ty przestaniesz oddychać na parę godzin. Nierealne, prawda?
|
|
|
|
- Największe marzenie?
- Znowu usłyszeć od Ciebie, że mnie kochasz.
|
|
|
|
Po naszym rozstaniu potrafię godzinami wpatrywać się w gonitwę kropel na mojej szybie, zdając sobie sprawę jak bardzo Cię kocham i potrzebuję.
|
|
|
|
jego obecność przy moim boku była czymś naturalnym. był obok niezależnie od każdej sytuacji. głęboko w pamięci zapadały mi wszystkie chwile, nawet te nieistotne, błahe. dobrze wiem, w jaki sposób trzyma długopis, jak śmiejąc się marszczy nos i jak patrzy, kiedy mówi o czymś co kocha. to piękne, że kiedy otwierałam oczy budząc się ze snu, widziałam jego twarz, która zapewniała mi ogromne poczucie bezpieczeństwa. czułam, że w końcu mam dla kogo żyć. był cudowną formą uzależnienia. poznanie jego osoby było najbardziej wartościowym darem, jaki kiedykolwiek dostałam. nikogo w moim życiu nie pokochałam tak mocno. już rozumiesz, dlaczego nie mogę zapomnieć?
|
|
|
|
staliśmy na moście. woda obijała się o mury konstrukcji. bałam się. moje ciało przeszywał tak rażący dreszcz, że miałam ochotę wtulić się w ciebie i nie puścić. usiadłeś na barierce. prosiłam cię, żebyś zszedł, bo się martwię. olałeś to. miałeś w dupie fakt, że mam serce w gardle. miałeś w nosie myśl, że moja pikawa bije z prędkością słońca. nie obchodziło cię nic. wydusiłeś z siebie ciche słowa, że mnie kochasz. miałeś świadomość, że jestem z kimś innym. wiedziałeś, że jednak coś do ciebie czuję. starałeś się zapanować nade mną. chciałeś bym mogła zaufać tobie bez granic możliwości. byłam głupia, zaufałam. a ty zacząłeś się śmiać i powiedziałeś, że to żarty. ze łzami w oczach rozbiegłam się i wypadłam przez barierkę. czułam ból. ból w sercu, którego nie da się opisać. wiedziałam, że ranię siebie i osobę, którą kochałam nad życie, dla chłopaka, który chciał wypróbować moją naiwność. udało mu się. udało mu się zniszczyć wszystko.
|
|
|
|
Pamiętaj, że gdzieś tam wciąż czeka na Ciebie ta 'zwykła', nieśmiała dziewczyna.. Jej wciąż zależy.. Ona pamięta...
|
|
|
|
Kiedyś wszystko było dla niej bardzo łatwe. Była niezależna, wolna i zawsze przejmowała się innymi ludźmi. Mogła śmiać się, krzyczeć, drwić z wszystkiego i wszystkich, a nikt i tak nie zwróciłby na to uwagi. Teraz zamknęła się w sobie i żyje swoim życiem. Nie patrzy na innych, bo zrozumiała, że kiedyś i tak czas się będzie z nimi pożegnać.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
