 |
|
" Życie to ciągłe czekanie.. Na dorosłość, na miłość, na autobus, na ulubiony serial, na szczęście, na wakacje, na przyjaciela, aż w końcu na śmierć.
|
|
 |
|
Wydawało się, że Miłość zginie na zawsze w głębiach oceanu...
Nagle Miłość usłyszała:
- Chodź! Zabiorę cię ze soba ! - powiedział nieznajomy starzec.
Miłość była tak szczęśliwa i wdzięczna za uratowanie życia,
że zapomniała zapytać kim jest jej wybawca.
Miłość bardzo chciała się dowiedzieć kim jest ten tajemniczy starzec.
Zwróciła się o poradę do Wiedzy.
- Powiedz mi proszę, kto mnie uratował ?
- To był Czas. - Odpowiedziała Wiedza.
- Czas ? - zdziwiła się Miłość. - Dlaczego Czas mi pomógł ?
- Tylko Czas rozumie, jak ważnym uczuciem w życiu każdego człowieka jest Miłość.
- Odrzekła Wiedza.
|
|
 |
|
Utonęła w nadziei i niespełnionych snach.
|
|
 |
|
W duszy jakaś pustka jest
W duszy brak radości
W duszy obojętność wobec losu
W duszy brak jakichkolwiek uczuć
W duszy nie ma nic
W duszy mej zero łez
W duszy nie ma nic..
|
|
 |
|
Oddaj strach, daj zaufanie, chwyć za rękę.
|
|
 |
|
“Słuchaj po prostu głosu swego serca. Ono wie wszystko.”
|
|
 |
|
- Poproszę kwiatek z jednym płatkiem.
-Obawiam się, że nie mamy takiego...
-Szkoda. Chciałabym, aby w końcu wyszło, że mnie kocha..
|
|
 |
|
Chciałabym znowu tak czuć, mieć motyle w brzuchu i uśmiech od ucha do ucha. Chciałabym ponownie odbierać telefon z myślą, że dzwoni ten Ktoś. Chciałabym denerwować się przed spotkaniem, a widząc Jego czuć przyspieszone bicie serca. Chciałabym ukradkiem na Niego spoglądać, a potem tak zwyczajnie patrzeć głęboko w oczy i trzymać się za ręce, ściskać ile sił. Chciałabym ...
|
|
 |
|
Życie ludzkie - paczką kredek.. Raz kolorowe, a raz czarne, raz ostre, a raz tępe, raz długie, a raz krótkie, raz proste, a raz połamane...To nieważne. Ważne jest to...jaki obraz nimi namalujesz...
|
|
 |
|
Bo są rzeczy, które całkiem do końca nie mogą się zdarzyć, są za wielkie aby całe mogły zmieścić się w zdarzeniu.
|
|
 |
|
zrozum, że ja naprawdę nie chce ciągłego 'przepraszam', chcę prawdy, nawet tej najgorszej, tak trudno..?
|
|
 |
|
Lubimy wracać w miejsca, gdzie spotkało nas coś dobrego, gdzie spotkaliśmy kogoś ważnego dla nas. Lubimy te powroty, bo stale mamy nadzieję, że ktoś lub coś jeszcze na nas tam czeka.
|
|
|
|