 |
|
Otwierała drzwi. Rozespana, w za dużej koszulce, z rozmazanym, wczorajszym makijażem i rozwalonymi od spania włosami, boso. A on od progu: -Hej skarbie -przyglądał się przez moment z fascynacją. -Śliczna jesteś, wiesz?
|
|
|
|
zaimponowało mi to, jak na mnie patrzysz.z jaką delikatnością łapiesz mnie za ręke i to, z jaką pewnością obejmujesz me ramiona.
|
|
|
|
uwielbiam zapach twojej bluzy, uwielbiam patrzeć na twoje szczęście, uwielbiam twoje włosy, którymi cały czas machasz, uwielbiam kiedy opadają ci na oczy, uwielbiam cię w każdym detalu.
|
|
|
|
I tak się złożyło, że trzymał ją teraz za rękę i przeplatał palce z palcami jej dłoni, ściskając z całej siły. Zerknął ze zdziwieniem na ich splecione dłonie. A potem, powoli, uniósł wzrok i spojrzał jej w twarz
|
|
|
|
a potem uśmiechnął się tak pięknie, że nie miałam wyjścia - musiałam się w nim zakochać.
|
|
|
|
kiedyś będę żałować że tak szybko się poddałam, już żałuję.
|
|
|
|
Ból jest chujowy, ale uczy.
|
|
|
|
ona nie zna się na psychologii, ale potrafi czytać z ust. ona kocha porządek, ale w jej pokoju ciężko cokolwiek znaleźć. ona zawsze mówi prawdę, która brzmi gorzej od kłamstwa. ona potrafi kochać. ona zawsze patrzy w oczy, ale nikt jej nie rozumie. ona kocha kwiaty, ale nie umie się nimi zajmować.ona ufa ludziom, ale często tego żałuje. ona kocha się śmiać, lecz bardzo często płacze. ona ucieka od przeszłości, ale często pragnie cofnąć czas. ona nie wierzy w cuda, ale gdy spada gwiazda - myśli życzenie. ona tyle razy trzaskała drzwiami, ale zawsze wracała. codziennie widzę ją w lustrze.
|
|
|
|
Któregoś dnia ze złości zaczęła palić, tak zostało jej do dziś.
|
|
|
|
Bo przecież on nie zdaje sobie sprawy, jak ona dla niego jest ważna, że jest najlepszą rzeczą, jaką może otrzymać, że właściwie jest dla niego za dobra. A on niestety goni gdzieś za szczęściem, choć naprawdę szczęścia nie zna, i nie chce zrozumieć, że ona jest tym jego nieuchwytnym szczęściem…
|
|
|
|
zawsze się różniłam od innych dziewczyn. kiedy byłam mała wolałam swoje czerwone trampki,
krótkie spodenki i koszulki z jakimiś bajkowymi stworami, a one wolały różowe kiecki ze śmiesznymi falbankami,
lakierki i słodkie spinki we włosach. ja wolałam kopać, a przynajmniej starać się trafiać w piłkę,
brudzić w błocie i piaskownicy, a one wolały udawać dorosłe kobiety mające auta, męża i dzieci.
ja wolę deskorolkę, kumple i spontany, a one wolą męskie kible, krótkie spódniczki i dekolty.
widzisz.. zawsze byłam inna. nawet teraz malując rzęsy nie otwieram jak większość lasek ust.
nie wiem dlaczego, ale po prostu nie otwieram. jestem inna, może i nawet dziwna,
ale wiem co to szacunek i zaufanie, a to ważne.
|
|
|
|
Nie lubię wspominać, nie lubię tęsknić, nie lubię myśleć o tym, co było
i porównywać tego z tym, co jest, a mimo wszystko robię to bardzo często,
a wręcz powiedziałabym, że systematycznie.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
