 |
|
every time you leave the room I feel I'm fading like a flower
|
|
|
|
To wciąż za mało, moje serce żeby żyć.
|
|
|
|
Uciekaj skoro świt,
Bo potem będzie wstyd,
I Nie wybaczy nikt
Chłodu ust twych.
|
|
|
|
a życie przez palce mi płynie w nicość
|
|
|
|
I walka o strzępek siebie.
|
|
|
|
zwątpienie rozległe i słone wieczory.
|
|
|
|
Poukładana z niepełnych zdań
prosta formuła głębokich zmian.
|
|
|
|
nawet kiedy wszystko straci sens znajdziesz przestrzeń gdzie wielka wiara tłumi lęk.
|
|
|
|
maleńka tajemnica - bycia w ciszy.
|
|
|
|
dlaczego strach nabiera mocy i zniewala rozum?
|
|
|
|
przed świtem obudziłam się by żyć, wplątana w cudzą pościel, w cudze sny.
|
|
|
|
a kiedy rozdasz najcieplejszy szept. gdy przewędrujesz każdy mały sens. pomyślisz że tak, że wypełnił się czas.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
