 |
|
moim największym błędem była tęsknota za ludźmi, którzy od samego początku nie przejmowali się mną. byli zmuszani do rozmów, do przebywania w moim towarzystwie. podczas gdy ja się cieszyłam, oni przeżywali udręki. byłam wtedy mała, nie zauważałam tego albo zwyczajnie nie chciałam. mam tylko nadzieję, że kiedyś w pełni przejrzę na oczy. / tonatyle
|
|
|
|
świętowałam coś, co było ważne. tylko dla mnie, nieistotne dla innych. / tonatyle
|
|
|
|
Można warg dotykać, muskać je, ssać, gryźć, podnosić językiem, można je zamykać swoimi ustami, aby za chwilę je otworzyć, rozewrzeć, spulchnić lub mocno zacisnąć. Można koniuszkiem języka cierpliwie i dokładnie namaszczać śliną ich brzeg. Można przygnieść je do dziąseł, można je smakować, można je zwilżyć lub zamoczyć swoją śliną, aby zaraz potem osuszyć wydychanym powietrzem. Można je obejmować szczelnie swoimi wargami, po chwili zwolnić uścisk, otworzyć na oścież, rozsunąć zęby, wyssać język na zewnątrz i przygryzać go delikatnie. Można go potem wepchnąć do środka, przycisnąć do dolnego podniebienia i dotykać swoim językiem wybrzuszenia dziąseł nad każdym zębem po kolei, można dotknąć nim górnego podniebienia i zatrzymywać na każdym jego zgrubieniu, można... Można zwariować przy tym. Albo się zakochać. / selektywnie
|
|
 |
|
Byłem taki głodny uniesień, doznań, uczuć,
że dziś ktoś moje serce musi podnosić z bruku. / Skor
|
|
|
|
czasem wchodzisz w pewien etap, gdzie odwracając się wstecz, wiesz, że przeszłość nigdy już się nie powtórzy i wtedy nagle w oczach pojawia się ten cień strachu, że przecież nigdy nie chciałeś by to wszystko tak się skończyło, że gdzieś tam po cichu dopisywałeś kolejne kartki epizodu, że wiedziałeś, że to się kiedyś skończy, ale mimo wszystko wierzyłeś, że jeszcze nie teraz. / niechcechciec
|
|
|
|
Życie jest zbyt krótkie, aby poświęcać czas ludziom, którzy wysysają z Ciebie szczęście. / net
|
|
|
|
zastanawiam się tylko, kiedy to wszystko się w końcu skończy. chcę mieć jedynie spokój ducha, tylko tyle. ale mam wrażenie, że dla świata to i tak za dużo. / tonatyle
|
|
|
|
nic nie boli tak silnie, jak wspomnienia. te milsze męczą nawet mocniej. przykre są nauczką, a przyjemne wywołują dodatkowy żal, ponieważ nigdy więcej się nie powtórzą. / tonatyle
|
|
|
|
pewnych uczuć nie da się ponownie odtworzyć. kiedy przeżyje się coś niezwykłego, nigdy więcej nic ani nikt nie jest w stanie wywołać identycznej euforii. / tonatyle
|
|
|
|
Dodaj komentarz
