 |
|
dziś, pierwszy raz od tak dawna płyną łzy.
|
|
|
|
-jak pójdę do nieba i spotkam Amora to wsadzę mu ten jego łuk w dupę.
|
|
|
|
Oto najkrótsza i najpiękniejsza bajka, jaką kiedykolwiek słyszałam: Była sobie raz młoda dziewczyna, która zapytała pewnego chłopca, czy chciałby ją poślubić. Chłopiec odpowiedział: Nie! Dziewczyna żyła szczęśliwie, bez prania, gotowania, prasowania... Często spotykała się z przyjaciółmi, spała, z kim chciała, zarabiała na siebie i wydawała pieniądze, na co chciała.... *KONIEC* Problem jest w tym, że nikt nigdy w dzieciństwie nam nie opowiadał takich bajek. Za to wsadzili nas w bagno po uszy z tym cholernym księciem z bajki…
|
|
|
|
wiesz jak to jest, kiedy ukochana osoba mija Cię bez słowa? wiesz jak to jest, kiedy chcesz spojrzeć pewnej osobie w oczy, a nie możesz, bo po paru sekundach, musisz odwrócić się, kryjąc łzy? wiesz jak to jest, kiedy w rozmowie łamie Ci się głos? wiesz, jak to jest, kiedy tracisz oddech, bo patrzysz na niego, a z jego zachowania wnioskujesz, że jemu już nie zależy? wiesz jak to jest, kiedy wracając do domu, masz płacz na końcu nosa? wiesz jak to jest, kiedy wchodzisz na gadu, zmieniasz status na ‘dostępny’ a on natychmiast staje się ‘niewidoczny’? wiesz jak to jest, kiedy kładziesz się spać z nadzieją, że może wreszcie szloch nie będzie Ci przeszkadzał w zasypianiu? wiesz jak to jest, kiedy wstajesz rano i masz świadomość tego, że kolejny dzień będzie powtórką poprzedniego? wiesz jak to jest, kiedy umierasz wiedząc, że żyjesz? nie wiesz? to proszę nie pierdol mi o tym, że czas leczy rany...
|
|
|
|
Jest na świecie taki rodzaj smutku, którego nie można wyrazić łzami. Nie można go nikomu wytłumaczyć. Nie mogąc przybrać żadnego kształtu, osiada ciasno na dnie serca jak śnieg podczas bezwietrznej nocy.
|
|
|
|
Skoro nadzieja umiera ostatnia, czy to już koniec. ?
|
|
|
|
Najgorsze, są chwilę, gdy leżąc na podłodze ze słuchawkami, w uszach, uświadamiasz, sobie, że do niczego nie dążysz, że nie masz nikogo, komu by ciebie brakowało, że tak naprawdę nie masz nic.
|
|
|
|
I dziękuje Ci, za pokazanie, że miłości nie ma.
|
|
|
|
Podziwiam tego, kto zaprojektował mój życiorys. Gratuluję wyobraźni.
|
|
|
|
Wlasnie wyrwalam ostatnia krtke z pamiétnika, na której pisalam o tym jak nigdy Cie nie zapomne. Bo zapomnialam. Zrozumialam ze stracilam tyle czasu przez Ciebie, i mam juz tego dosyc. Po co mi to wszystko bylo ? Czlowieku, zasmieciles mi caly pamietnik swoim imieniem. I przez Ciebie popelnilam tyle blédów, których nigdy nie naprawie. A teraz jak ze mná rozmawiasz widze zazdrosc w twoich oczach. Kocham to jak prubujesz zrujnowac moje zycie bo Twoje Ci nie wyszlo. I kocham to jak wmawiasz mi jakies durne klamstwa, przeciez ja znam calá prawde i nic tego nie zmieni. Zmarnowalam przez Ciebie tyle czasu, wiecej Ci juz nie poswiéce. Wyrzucilam wszystko co mi o tobie przypomina. Podarlam i spalilam wszystkie Twoje zdjecia, a foldery na kompie juz dawno usunelam i opróznilam kosz. Od teraz jestes oficjalnie mój numer 1... jesli chodzi o nienawisc. Juz nigdy nie wróce do tego co bylo. Wielka gruba kreska pod rozdzialem, przeszlosc.
|
|
 |
|
`i może tak musiało być.`
|
|
|
|
Dodaj komentarz
