 |
|
Gdzie się podziały podziały klasowe, Maurice?
|
|
|
|
Gdybym to ja, król Julian (bo tak się zwę), miał odwalić kitę za dwa dni, to zrobiłbym te wszystkie rzeczy, o których wcześniej tylko marzyłem. Od dziecka chciałem zostać profesjonalnym gwizdajłą. I wiesz, co jeszcze mógłbym zrobić? Najechałbym jakieś sąsiednie państwo i potem narzucił im swoją ideologię, nawet jakby wcale nie chcieli, wiesz? Musi być coś, co i ty chciałbyś zrobić. Jakaż to? Zdradź mi! Jakaż to? Błagam, zdradź mi! Nie chcesz, nie mów.
|
|
|
|
Ej, ty! Niewolnik! Przynieś mi fistaszki. Koniecznie na srebrnej tacy.
|
|
|
|
Do kobiety trzeba się pofatygować... tak? Potem patrzysz jej w oczy... przysuwasz się... tak?
Tylko troszeczkę, a najlepiej prawie do końca... potem czekasz, aż ona się też troszeczkę przysunie... prawdaż? Teraz... teraz wasze wargi praktycznie się już stykają...
A potem po prostu jej mówisz, jak bardzo jej nienawidzisz.
|
|
|
|
Daruj, ale czy mógłbyś stąd wyjść, bo to jest biznesklasa? Naprawdę, to nic osobistego, po prostu jesteśmy od ciebie lepsi
|
|
|
|
A to pies na baby! Szczek, szczek.
|
|
|
|
trzeba wiedzieć kiedy odejść, niezapomnianym :(
|
|
|
|
no powiedz, co zrobisz jak Cię dotknę?
|
|
|
|
dzieciństwo piękne po części, nie chce go pamiętać... :(
|
|
|
|
Zakryłam Misiowi Oczy Żeby Nie Widział, Że Znów Płaczę
|
|
|
|
Już ledwo potrafię sobie przypomnieć twój uśmiech.
|
|
|
|
a późnymi wieczorami, najgorsze są walki pomiędzy tym co już wiemy, a tym co nadal czujemy.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
