|
tak to nierealne, ale chciałabym by dziś o północy, gdy zegar będzie bił te dwanaście razy, gdy za oknem będą strzelały sztuczne ognie i gdy szampan będzie syczał w kieliszkach... by pomyślał o mnie. choć na ułamek sekundy. może będzie w domu, może na jakiejś imprezie albo u kumpla, ale wystarczyłoby, żeby jakaś jedna myśl dotycząca mojej osoby przemknęła mu przez głowę. tylko tyle. może nie wymazałby mnie wtedy z pamięci, może trwałabym tam, chociaż jako cień. tylko jedna jedyna myśl. bo pewnie nigdy nie będę jego życzeniem, jego marzeniem, na ten nowy rok. wiem tylko jedno - On będzie moim przez ten i wiele następnych./nieswiadomosc
|
Dodaj komentarz
