 |
|
czytajac pamiętnik z tamtch dni, czuję ciężar wszystkich tych słów
|
|
|
|
Ja go naprawdę kochałam. Nie da się miłości włączać i wyłączać, jak światła.
|
|
|
|
Przyjaciele. A więc tym jesteśmy.
|
|
|
|
Bo, oczywiście, on ma dziewczynę. Za świetny z niego facet, żeby jej nie miał.
|
|
|
|
wiesz, ja nigdy nie zapominam.
|
|
|
|
Twoje oczy - dwie filiżanki czarnej, gorącej,
wschodniej kawy.
w ich aromacie błąkają się moje wargi.
|
|
|
|
wierz mi, nie miałam tego na myśli.
|
|
|
|
czułam ból, jakby mi- czy ty rozumiesz?- jakby mi ziarnko wpadło do serca
|
|
|
|
Taki, który oddzwania, gdy odłożysz słuchawkę.
|
|
|
|
uciekam
od tych myśli, słów
zakraplanych odrobiną pesymizmu i
jestem tu, znów, po raz kolejny spadam
z hukiem na sam parter.
|
|
|
|
na odchodnym rzuca: zapłacisz mi za to.
tylko, że miłość nie jest na rachunek,
który trzeba uregulować,
nie daje niczego na kredyt i nie chce słyszeć o rabatach.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
