 |
Niezadługo zdamy sobie sprawę, że już nie to jest najważniejsze: umierać za idee, style, tezy, hasła, wiary; i nie to także: utwierdzać się w nich i zamykać; ale co innego: wycofać się o krok i zdobyć dystans do wszystkiego, co nieustannie wydarza się z nami.
|
|
 |
Człowiek, który nie wierzy w siebie, gotów uwierzyć we wszystko.
|
|
 |
Pierwszy odruch beznadziejności: wiara, że w samotności cierpienie zahartuje się i wysublimuje jak w ogniu oczyszczającym. Mało ludzi potrafi naprawdę znieść samotność, ale wielu marzy o niej jak o ostatniej ucieczce. Podobnie jak myśl o samobójstwie, myśl o samotności bywa najczęściej jedyną formą protestu, na jaką nas stać, gdy wszystko zawiodło, a śmierć ma w sobie jeszcze ciągle więcej grozy niż uroku.
|
|
 |
Na me dzieciństwo sielskie, anielskie,
Na moją młodość górną i durną... Na mój wiek męski. Wiek klęski.
|
|
 |
Kiedy otarłam moje niedawne łzy, byłam już innym człowiekiem.
|
|
 |
Człowiek naraża się na łzy, gdy raz pozwoli się oswoić.
|
|
 |
Przyjaciel to człowiek, który nie sprzedaje się za darmo.
|
|
 |
Żaden przyjaciel nigdy nie powie nam prawdy. Dlatego udany jest tylko niemy dialog z naszymi nieprzyjaciółmi.
|
|
 |
Czegoś powinniśmy się zawsze uczyć od naszych tak zwanych dobrych przyjaciół - ich ostrości widzenia naszych niedociągnięć.
|
|
 |
Bardziej niebezpieczni są przyjaciele w swej zdradzie, niż wrogowie w swej konsekwencji.
|
|
 |
Czego twój wróg nie powinien wiedzieć, nie mów przyjacielowi.
|
|
 |
Sukces: coś, czego przyjaciele nigdy ci nie wybaczą.
|
|
|
|