 |
|
Kiedy człowiek się smuci, nie chce, żeby zaraz wszyscy też się smucili. Wcale nie. Chce tylko, żeby go nie wciągano do rozbawionego, wesołego korowodu, żeby mu dano spokój, pozwolono odejść, usunąć się na stronę, w cień głęboki, do klasztornych zakamarków cienia. Ale kiedy człowiek się cieszy, to wtedy chce, żeby wszyscy się cieszyli. Tak to jest i czy jest w tym coś złego?
|
|
 |
|
Dlaczego mu nie wierzę? Bo boję się drugi raz przeżywać to samo co wtedy. To nie może się powtórzyć. Mówiłam sobie: "Tym razem będę ostrożna", podczas gdy zamiast tego, kompletnie przestałam ufać osobie, którą darzę największym, najszczerszym uczuciem. I najgorsze, że nie potrafię mu ponownie zaufać... I to przez to wszystko się rozpada. To ja wszystko niszczę.
|
|
 |
|
Co sprawia, że człowiek zaczyna nienawidzić sam siebie? Może tchórzostwo. Albo nieodłączny strach przed popełnianiem błędów, przed robieniem nie tego, czego inni oczekują.
— Paulo Coelho
Weronika postanawia umrzeć
|
|
 |
|
Kiedy już powoli zacząłeś odzyskiwać mojego stracone zaufanie, ty odwracasz się ode mnie. Co mam robić? Przecież nie taka jest kolej rzeczy...
|
|
 |
|
Czy ja naprawdę chcę wiele? Chcę tylko być szczęśliwa z osobą, którą kocham.
|
|
 |
|
zgasłam. czuje się tak kurwa źle, że nawet nie umiem już pisać. okropne. więc żegnam Was na jakiś czas, mam nadzieje, że znajdę siłę żeby pisać, bo kiedyś naprawdę sprawiało mi to przyjemność i ulgę, wylewając smutki tutaj. pozdrawiam, Antra.
|
|
 |
|
Wiesz, ona cię kocha. Jesteś dla niej numerem jeden, tym cholernym oczkiem w głowie. Jej chłopczykiem bez wad, za którego oddałaby życie. ~ eiiuzalezniasz
|
|
 |
|
Nie boję się śmierci, zrodziłem się z chmur.
~ Piotr Rogucki.
|
|
 |
|
Ach te drzazgi nadziei, które od czasu do czasu kują mnie w serce, bardziej bolesne niż sama rozpacz.
|
|
 |
|
Gdyby serce mogło myśleć, przestałoby bić.
|
|
|
|