 |
|
kochanie, wiem, że również mnie kochasz. potrzebujesz mnie. potrzebujesz mnie w swoim życiu. nie możesz żyć beze mnie. I ja umarłabym bez ciebie. zabiłabym dla ciebie.
|
|
|
|
dopiero kiedy piekielnie boisz się o kogoś, kiedy niepokój nie pozwala ci oddychać, strach zatyka arterie i odbiera rozum, dopiero wtedy, moja mała, ty kochasz naprawdę.
|
|
|
|
jesteś też pierwszym, najpierwszym i zupełnie jedynym chłopcem, przez którego robi mi się czasem czarno w oczach, i słodko w ustach, i zupełnie nieprzytomnie w głowie.
|
|
|
|
fajnie jest mieć kogoś, komu można powiedzieć wszystko, z kim można robić rzeczy niemożliwe.
|
|
|
|
czasem unoszę się gniewem, ale to znak, że ciągle mi zależy.
|
|
|
|
'' ale przecież burzliwe związki są najpiękniejsze! nie mógłbym wytrzymać w związku, w którym jest nudno. siła wkurwienia jest najlepszą miarą miłości. liczy się tylko, żeby nie rezygnować. ''
|
|
|
|
to, że przepraszam pierwsza, nie zawsze znaczy, że nie mam racji, a Ty masz. to tylko świadczy o tym, że bardziej cenię Ciebie, niż własną dumę.
|
|
|
|
tak mocno, tak mocno, jak nigdy.
|
|
 |
|
Natłok myśli. Przepraszam za dzisiejsze, nieskładne wpisy, słowa z których dodaję tu niewielką część, bo usuwam większość, bo nie mają sensu, bo nie potrafię tu niczego złożyć. Nie rozumiem tego świata, poważnie - a niedługo rzekomą zasadę szacunku do osób starszych dorzucę do stereotypów, mając ją w głębokim poważaniu.
|
|
|
|
Jego pocałunki dodają pewności, że warto, na pohybel wszystkim - każdej z tych hien.
|
|
|
|
Zarzucasz mi bezmyślność, a ja proszę tylko - przemyśl czy na pewno kieruję się teraz wyłącznie instynktem, jak jakieś zwierzę, czy nie myślę, czy nie czuję inaczej przez to myślenie, czy nie hamuję się. Pomyśl. Zastanów się czy, gdybym naprawdę to powyżerało mi wszystkie komórki w mózgu, na pewno przemilczałabym to z racji dobrego wychowania, bo należy oddawać szacunek starszym i czy nie zrobiłabym Ci tu piekła.
|
|
|
|
Ledwo co opanowuję śmiech. Patrzę na te przerażone spojrzenia, słucham boskich życiowych rad, tego jak to mi zaszkodzi, do czego doprowadzi. Próbuję ogarnąć jak cholerni pedagodzy z podobno zajebistym doświadczeniem i podejściem oceniają człowieka przez pryzmat przeszłości, nie dostrzegając tych lat przez które mogło zmienić się wszystko. Idą jakimiś chorymi ścieżkami, prowadzeni za rękę przez stereotypy. Kiwam głową, wlepiając na zawołanie na twarz najsłodszy uśmiech - lekarz kazał przytakiwać.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
