|
w styczniu włożę ten sam zimowy płaszcz, w którym stałam na oblodzonej drodze, gdy mnie tuliłeś, ciepłe buty i rękawiczki, które i tak nie ochronią moich rąk przed zimnem. spacerując, założę słuchawki, włączę naszą piosenkę i pomyślę o Tobie. o naszej porze roku, o moich spełnionych marzeniach, o wszystkich chwilach, które miały miejsce tam, w naszym miejscu. momenty minęły, znacząc własne ślady jedynie tam, gdzie je zostawiliśmy, daleko stąd. zapewne będzie mnie cholernie bolał fakt, że minęło już tyle czasu, uronię parę łez, stanę na mostku nad wodą i będę patrzyła jak rzeka zabiera wspomnienia. przypomnę sobie jak smutek zmieszał się z dumą i moja tęsknota z Twoją obojętnością. / tonatyle
|
Dodaj komentarz
