 |
|
Chodź mówią, że jestem małolatą, mają rację, przecież dopiero mam 16 lat, ale mimo mojego wieku w chuj życie dało mi po mordzie. I to nie jeden raz. Pomimo tego ja ciągle wstaję z moich krwawych upadków, i za każdym razem jestem silniejsza, bo przecież zbieram nowe doświadczenia. Jednak ciągle popełniam te same błędy, niestety się na nich nie ucząc. I nie pierdol, że gówno wiem o życiu, bo akurat w tym syfie widziałam wiele, aż za wiele.
|
|
|
|
Czasami jest tak, że brakuje nam czegoś, ale sami nie wiemy czego. W poszukiwaniu pożądanego elementu gubimy bezpowrotnie malutkie chwile, które spajając się w całość tworzyłyby jeden wielki ogrom szczęścia.
|
|
|
|
Udaję radość, której we mnie nie ma, ukrywam smutek, żeby nie martwić tych, którzy mnie kochają i troszczą się o mnie. Niedawno myślałam o samobójstwie. Nocą, przed zaśnięciem, odbywam ze sobą długie rozmowy, staram się odegnać złe myśli, bo byłaby to niewdzięczność wobec wszystkich, ucieczka, jeszcze jedna tragedia na tym i tak już pełnym nieszczęść świecie.
|
|
|
|
` Kiedyś wejdę do apteki i wykupię wszystkie opakowania tabletek nasennych, po czym zażyję je co do jednej popijając tanim winem prostu z butelki. Właśnie wtedy wszystko się ułoży, co z tego że tam kilkanaście metrów pod ziemią ? To nie ma najmniejszego znaczenia. Kiedyś w ten sposób uwolnię się od całego tego bagna, bólu i cierpienia. Spotkam ludzi za którymi tęsknie, którzy byli dla mnie ważni....
|
|
|
|
` Widzisz, życie, choć krótkie często jest morzem łez i niepowodzeń. Kidy stracimy coś, co pokochaliśmy, trudno jest nam zacząć żyć na nowo, iść dalej, robić postępy. Czas leczy rany, ale nigdy nie usunie blizn. Na pewien sposób rodzimy się nowi, bardziej wrażliwi, choć często zamknięci w sobie. Wtedy już wszystko zależy od naszego otoczenia - jeśli ktoś życzliwy pokaże nam, że świat nie jest pułapką, z czasem otworzymy się z powrotem, choć trudno będzie znów zaufać . Już zawsze będzie kierować nami strach, że jeśli zaufamy, to znów stracimy.
|
|
|
|
'' Kiedy widzimy ciągle tych samych ludzi, stają się oni w końcu częścią naszego życia. A skoro są już częścią naszego życia, to chcą je zmienić. Jeśli nie stajemy się tacy, jak tego oczekiwali, są niezadowoleni. Ponieważ ludziom wydaje się, że wiedzą dokładnie jak powinno wyglądać nasze życie. Natomiast nikt nie wie, w jaki sposób powinien przeżyć własne życie. '' /- Paulo Coelho
|
|
|
|
Otulona ciepłym kocem z kubkiem mocnej kawy i paczką chusteczek obok, siedzę na łóżku oparta o kaloryfer, coraz silniej przyciągając do siebie kolana. Zaciskam powieki by już nie czuć kolejnych łez na rozpalonych policzkach. Przygryzam wargi, aby nie krzyczeć z bezsilności. Zaciskam pięści, aż w końcu zrywam się z łóżka i mimowolnie uderzam nimi w ścianę, tak mocno, aż poczuję się słaba i opadnę na podłogę płacząc. Czasem nieuchwytnie wezmę coś do ręki i pastwię się nad sobą widząc spływającą krew. Kiedy już pozostanę sama, odpalam papierosa i popijając zimną już kawę stwierdzę, iż życie, to najgorsza rzecz jaką Bóg mnie obdarzył.
|
|
|
|
Największym wyzwaniem w życiu jest zaufanie do drugiego człowieka. Bardzo łatwo można je stracić i cholernie trudno jest o nie walczyć, ale jeśli już uda Nam się je uzyskać, to w oczach innej osoby znajdujemy się na wygranej drodze. Na ścieżce, która pomimo iż momentami jest kręta, w rzeczywistości prowadzi Nas do szczęścia.
|
|
|
|
Pomyśl o wszystkich momentach bez wsparcia,
pomyśl o przykrościach i o wszystkich starciach
i zrozum,że zamknięty rozdział to nowa szansa.
|
|
|
|
Wszystko tak łatwo się skończyło.. Szkoda że po prostu nie możemy dalej sie przyjaźnic jak wcześniej, pomimo że zerwaliśmy mieliśmy świetny kontakt ze sobą no ale cóż sam to wybrałeś mówiąc ze odsuniesz sie w cień ode mnie... Zawsze się musi wszystko skończyć taka kolej rzeczy -.- Mijając sie na ulicy bedziemy mówić tylko sobie głupie 'cześć' i nic więcej..
|
|
|
|
Pierdolę to całe życie, pierdolę moje łzy,
Jeśli szukasz we mnie szczęścia, nie znajdziesz tego i ty.
Przestań pierdolić teorie, że mam ciągle dawać radę
słyszę to kurwa codziennie, to ma sens jak Kain i Abel.
Nie chcę kochać już nikogo, nie chcę by ktoś kochał mnie
Bo to za trudne jest przecież, by miłość zrodziła się.
Pierdolę każda literkę, choć jest liter nie wiem ile.
Chcę wyjechać z tego miasta, uciec nie mając na bilet.
Chcę się schować gdzieś głęboko, w jakąś dziurę, chuj wie gdzie,
Tam gdzie nie ma wszystkich ludzi, tam gdzie nie przestraszę się,
nikt nie będzie kazał kochać, a tym bardziej nienawidzeć,
Nie będę patrzeć na innych, oni nie będą mnie widzieć! / Amfa
|
|
|
|
Dodaj komentarz
