|
[1] Wiem, że między nami wszystko skończone, nie ma już nic prócz mojej głupiej nadziei... Wiem też, że czasem należy puścić kogoś wolno, dać wybór, swobodny oddech... Jeśli się kocha, nigdy nie opuszcza się drugiej osoby definitywnie. Zawsze się wraca. I tu pojawia się nieodłączny szczegół mojego życia, czyli czekanie... Choć prawdopodobnie na próżno... To nic. Wciąż wierzę, że może kiedyś znajdziesz czas by za mną zatęsknić... I wierzę, że jestem silna, ale... zapominanie Cię kosztuje mnie całą siłę, jaką mam w sobie... Jeszcze więcej tej siły pochłania walka z samą sobą, ze wspomnieniami, uczuciami, tęsknotą... Ona znów wdarła się do mojego środka, niszcząc wszystko po drodze. Znów zapomniałam jak się oddycha. Znów zapomniałam, jak żyć bez Ciebie... Chciałabym wiedzieć, że jeszcze czasem myślisz o mnie i o tym, co mieliśmy... Boję się każdej kolejnej sekundy mojego życia...
|
Dodaj komentarz
