 |
|
Pod koniec dnia, wiara to zabawna rzecz. Pojawia się, kiedy tak naprawdę tego nie oczekujesz.
|
|
|
|
Masturbacja. Najlepszy sposób na zabicie w sobie wrażliwości
|
|
|
|
Ktoś pociągnął za spłuczkę mojego życia i brnę w dół w strudze mentalnego gówna.
|
|
|
|
Piliśmy wtedy zimną kawę z czterystoma tysiącami ziarenek cukru. Rozmawialiśmy trochę o pogodzie i trochę o umieraniu. Padał deszcz. Krople delikatnie spływały po szybie. Kochaliśmy się. Pamiętam wtedy zapach czekolady i cynamonu.
|
|
|
|
Za blisko dnia, za blisko nocy..Brakło jej miejsca na oddech snu.
|
|
|
|
kęs za kęsem połykasz mój optymizm.
|
|
|
|
bo umiała żartowac i kpić, traktując świat śmiertelnie poważnie.
|
|
|
|
i nagle pada kilka słów, odwracasz się i sama nie wiesz gdzie iść, każda ze znanych dróg wydaje się zła. najchętniej usiadłabyś na krawężniku zanosząc się płaczem. brzmi znajomo, prawda?
|
|
|
|
Muszę nauczyć się kochać tego głupca, który jest we mnie, tego, co czuje zbyt mocno, mówi czasem zbyt dużo, za dużo chce szans, tak rzadko wygrywa i tak często coś traci. Tego, który wciąż traci panowanie nad sobą, który kocha i nienawidzi, który rani i którego ranią, który przysięga i łamie obietnice, tego, który się śmieje i płacze.
|
|
|
|
Złamane serce rozpada się na tysiące kawałków w kompletnej ciszy. Zdawałoby się, że skoro jest tak ważne, powinno wydawać najgłośniejszy dźwięk na świecie, coś w rodzaju gongu lub uderzenia dzwonu. Ono jednak milczy i czasem człowiek niemal zaczyna marzyć o tym, żeby wydało jakiś odgłos, który odwróciłby uwagę od bólu. Jeżeli zranione serce wydaje jakikolwiek odgłos, pozostaje zamknięty w jego wnętrzu. Krzyczy i płacze, ale nikt poza tobą go nie słyszy. Wyje tak głośno, że aż dzwoni ci w uszach i pęka ci głowa, ryczy niczym niedźwiedzica, której odebrano małe. Takie właśnie jest zranione serce - niczym oszalała z rozpaczy, przerażona wielka bestia, wyjąca z bólu w więzieniu swoich własnych emocji. Tak to już jest z miłością - nikt nie może się przed nią uchronić. Zranione serce boli niczym świeża rana, którą ktoś polał morską wodą, ale złamane - milknie. To tylko ty krzyczysz w duszy, ale nikt cię nie słyszy.
|
|
|
|
Całował jej mokre od płaczu policzki, patrzył w zapuchnięte, czerwone oczy, gładził po nieułożonych włosach ... i powtarzał że kocha, że kocha najbardziej na świecie .
|
|
|
|
myślałam, że jestem dzieckiem szczęścia. że kiedyś będę leżała w pszenicy, krzycząc, że kocham życie!
|
|
|
|
Dodaj komentarz
