|
[ I ] Chciałabym podziękować Ci za półtora roku bezwarunkowego szczęścia. Za to, że byłeś przy mnie zawsze kiedy tego potrzebowałam, nie musiałam mówić jak jest mi źle - sam to zauważałeś, nie pytałeś, po prostu byłeś. Nigdy Ci nie mówiłam jaką wielką radość dawała mi wiadomość od Ciebie, mogłaby to być nawet głupia kropka. Pamiętam początek naszej znajomości, podchodziliśmy do siebie z dużym dystansem, opowiadaliśmy o sobie, nie zauważaliśmy wad. A ty, pamiętasz jak nad ranem, po sylwestrze na ławce w parku przysięgaliśmy sobie miłość na zawsze? Nie skłamie mówiąc, że byłeś dla mnie wtedy najważniejszą osobą. Później coś zaczęło się psuć, myślałam, że to tylko przelotny kryzys. Coś się zniszczyło, nie wiem dlaczego i jak. Może to nie miało prawa się zepsuć. Jest mi ciężko, ale dziękuje. Dziękuje, że nauczyłeś mnie wierzyć, pokazałeś jak bardzo można pokochać człowieka. Wiele razy wystawialiśmy nasze zaufanie na próbę, ale dawaliśmy radę.
|
Dodaj komentarz
