 |
|
Każda łza uczy nas szczęścia`
|
|
|
|
` przez jednego skurwiela skreślasz innych .
|
|
|
|
Nauczyłam się już pić kawę bez mleka , herbatę bez cukru . Najwyższa pora nauczyć się żyć bez Ciebie !
|
|
|
|
Mam ciężki charakter, ale mimo wszystko
Dobre moje serce, nie tylko dla tych blisko.
|
|
|
|
bądź kimś, kto usiądzie obok i wysłucha mnie bez otwarcia ust. bądź kimś, kto przytuli, gdy zobaczy chwiejącą się łzę na koniuszku mojej rzęsy. bądź kimś, kto zawsze będzie po mojej stronie, chociażbym dokonywała najgorszych decyzji i robiła największe błędy świata . proszę , bądź kimś więcej niż kolega , bo wiem że ci na mnie zależy ♥
|
|
|
|
Minął rok. W ciągu tego czasu zgromadziliśmy w sobie tyle wspólnych wspomnień. Chwile załamania, gdy w głowie pojawiła się myśl, że już nie da się tego odratować. Rozstania, powroty i uświadomienie sobie, że życie bez siebie jest zbyt trudne. A jednak, ostateczne zakończenie nie okazało się być takie jak w filmach. Życie posłało nas w dwie różne strony. Choć nadal nie mam pewności czy wszystkie kawałki serca, które mu oddałam, wróciło na swoje miejsce.
|
|
|
|
Chciałabym, by podszedł, zamknął mnie w swoich ramionach chroniąc mnie przed całym zewnętrznym niebezpieczeństwem. Chciałabym, by jego oddech mógł musnąć moją szyję, a jego pocałunki obsypać moje ciało. Chciałabym, by jego serce roztopiło tą bryłę lodu, którą chowam pod klatką piersiową. Chciałabym, by był, tak po prostu. Bez żadnego określonego celu. Chciałabym by jego obecność była warunkiem mojego szczęścia. Tak bardzo chciałabym by wszystkie magiczne słowa wypowiedziane z jego ust nie miały w sobie ani odrobiny kłamstwa. Chciałabym, by w moim życiu główny wątek stanowił mężczyzna, nie chłopiec.
|
|
|
|
Wyjechałam do miasta, odległego od mojej miejscowości o ok. 100 km. Nie było dla mnie obce, bywałam tam dość często. W pewnym momencie moim oczom ukazała się ogromna, świąteczna choinka, która bezsprzecznie była najpiękniejszą, jaką miałam okazję ujrzeć. Usiadłam na pobliskiej ławce i wspominając wszystkie przykre wydarzenia, które miały miejsce całkiem niedawno, poczułam łzy, gromadzące się w kącikach oczu. Po chwili moja twarz stała się wilgotna, a ciało niespokojnie drżało. W pewnym momencie usłyszałam czyjś oddech, który otulał moją szyję. Odwróciłam się, lecz nikogo nie zobaczyłam. 'Ciebie też niszczy życie?' usłyszałam nagle. Łzy ciekły już z mniejszą częstotliwością, aż w końcu zatrzymały się na policzkach. Mój towarzysz okazał się być bardzo wyrozumiałą osobą, której również doskwierała samotność. Kto by pomyślał, że w takim miejscu i niespodziewanym momencie znajdę osobę, która samą obecnością zlikwiduje moje wszystkie cierpienia.
|
|
|
|
Zawsze zastanawiałam się, co będzie, jeśli kiedyś źle wybiorę źle, jeśli stanę między jedną, a drugą trasą i nie będę widziała, którą podążyć. Decyzja pozostanie tylko dla mnie, tylko ja będę miała wpływ na to, którą drogę wybrać. Boję się jakichkolwiek wyborów, przerażają mnie ich konsekwencje.
|
|
|
|
Kiedyś na pewno przyjdzie nam się pożegnać. Może za parę lat, a może dopiero umierając. Mimo wszystko chcę być przy Tobie, do momentu naszego ostatniego pożegnania.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
