|
Siadłam na murku. Śnieg delikatnie prószył i osadzał się na moich loczkach. W sumienie wiedziałam po co wyszłam na dwór, dlaczego się zatrzymałam i usiadłam w tym miejscu. Wpatrywałam się w przejeżdżające samochody. Za witrynami sklepów widać było serduszka, miśki, róże, i inne "love" symbole. Kiedyś byłam romantyczką. Kręciło mnie to cholernie. A teraz? Siedziałam i patrząc się na to uznawałam to wszystko za śmieszne. Miłość to nie jeden dzień. Nie 14 luty. Miłość to cała wieczność, uczucie dwojga ludzi. Dlatego pokochałam Jego. Uważał tak samo jak ja. Kiedy podszedł, wyjął z plecaka pączka i gorącą czekoladę w termosie. Usiadł obok, objął ramieniem, podał mi kubek z gorącym napojem. Stuknął nasze kubki i powiedział ,,Za ten najzwyklejszy dzień w roku, w którym nie kocham Cię mocniej. Mocniej się skarbie już nie da." Uśmiechnął się. Pocałował. I zajął się pączkiem. Kocham go. Tylko z nim można tak obchodzić walentynki. Bo On kocha mnie zawsze a nie tylko 14-stego./s.z.w
|
Dodaj komentarz
