 |
|
So come a little bit closer now
|
|
 |
|
You and me, we’re just believers
Believing what we hold
But sometimes we fall to pieces
In the dusk
|
|
 |
|
Can you see this light between us?
|
|
 |
|
their tears are filling up their glasses
|
|
 |
|
Łzami wypełniają własne szklanki
|
|
 |
|
zapadamy ja w sen, ty w pamięć
|
|
 |
|
Stare uczucie powróciło... I nie wiadomo czy kierować się sercem czy rozumem.
|
|
 |
|
(...) było w niej coś dziwnego, jakiś uszlachetniający smutek. Mądry, zdrowy smutek, a raczej wynikające z zupełnego życiowego rozszarpania zmęczenie.
|
|
 |
|
Napad zatęsknionej czułości, oszaleć można.
|
|
 |
|
niedocieplona, niedoprzytulona, niedozauważona.
|
|
 |
|
Tak, umiała to nazwać- dla niej ci wszyscy faceci byli piękną katastrofą, której skutki odczuwała szczególnie wieczorami siadając przy kominku z butelką wina. I tęskniła. Mimo wszystko.
|
|
 |
|
uśmiechamy się do siebie najsmutniej jak potrafimy.
|
|
|
|