 |
|
Miłość kpi sobie z rozsądku. I w tym jej urok i piękno.
|
|
|
|
Odłożyła na bok sentymenty, przestała płakać po nocach, zapomniała, kim dotąd była. odnalazła w sobie wolę, by odkrywać nowy świat. użalanie się nad sobą i brakiem kogoś bliskiego nie miało sensu! Serce może zaczekać...
|
|
|
|
Zamiast powiedzieć jej, że póki życia, póty nadziei, uśmiech jest parasolką, albo że najciemniej zawsze przed świtem czy jeszcze jakieś inne wypierdki z psej dupy, po prostu ją przytuliła, bo czasami tylko przytulenie pomaga.
|
|
|
|
Trzeba żyć i to nic że czasami jest Ci przykro.
|
|
|
|
Nawet jeśli czasem trochę się skarżę – mówiło serce – to tylko dlatego, że jestem sercem ludzkim, a one właśnie są takie. Obawiają się sięgnąć po swoje największe marzenia, ponieważ wydaje im się, że nie są ich godne, albo, że nigdy im się to nie uda. My, serca, umieramy na samą myśl o miłościach, które przepadły na zawsze, o chwilach, które mogły być piękne, a nie były, o skarbach, które mogły być odkryte, ale pozostały na zawsze niewidoczne pod piaskiem. Gdy tak się dzieje, zawsze na koniec cierpimy straszliwe męki.
|
|
|
|
Kto by pomyślał, ze ona jest smutna? Jak zawsze chodziła z uśmiechem na ustach. :)
|
|
|
|
Nauczyli nas regułek i dat, Nawbijali nam mądrości do łba, Powtarzali, co nam wolno, co nie, Przekonali, co jest dobre, co złe. Odmierzyli jedną miarą nasz dzień, Wyznaczyli czas na pracę i sen. Nie zostało pominięte już nic, Tylko jakoś wciąż nie wiemy jak żyć.
|
|
|
|
Śmieszy mnie sam fakt ,że miałabym być poważna...
|
|
|
|
Znane są tysiące sposobów zabijania czasu, ale nikt nie wie jak go wskrzesić.
|
|
|
|
ona ma swoja prywatną rzeczywistość, nie jest zatruta chorym światem.
|
|
|
|
Trwaj tylko w słońcu, bo nic pięknego nie rośnie w ciemności.
|
|
|
|
Chcę nagle wiedzieć, od którego punktu mój smutek ma sens, a radość ma swój powód. Chcę także wiedzieć, do którego punktu wolno mi dojść w moich nadziejach.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
