 |
|
wszystko co kiedykolwiek robię, to mówię "żegnam"
|
|
|
|
"modląc się, że pewnego dnia znów się spotkamy [...]"
|
|
 |
|
"Mnie się nie zostawia. Mnie się kocha do końca życia."
|
|
 |
|
nie przejmuj się moim umieraniem. możesz schować się w pokoju albo zgubić w tłumie ludzi, i udawać, że szczęśliwe zakończenie, tak, jak w najładniejszych bajkach, przytrafi się właśnie nam.
nie przejmuj się - poradzę sobie. mam przecież słowa słodkie jak budyń, trochę ładnych marzeń i psa. nie będę płakać - boję się. mogę przecież wypłakać serce, a razem z nim resztki uczuć do Ciebie. / Aleksandra Steć
|
|
 |
|
~Jeszcze jako nastolatka bawiła się, że ma dwa życia, że istnieje jakieś drugie ja, które budzi się, kiedy ona zasypia, i zapada w sen, kiedy ona się budzi..
|
|
|
|
Trzy lata życia razem spakowane w kilka walizek - I teraz znowu możemy udawać, jakby to wszystko nigdy się nie wydarzyło. Jakbyśmy nigdy razem nie istneli. Każde z nas rozejdzie się w swoją stronę. A w sercach pozostanie tylko wpomnienie.
|
|
|
|
To najbardziej samotna rzecz na świecie, czekanie, aż ktoś was znajdzie. / Patti Smith
|
|
|
|
To niewiarygodne, że ma się wokół siebie tak strasznie dużo osób, a chce tylko jednej. / Tove Jansson (w liście do Tuulikki Pietilä)
|
|
|
|
Kochałam go na tysiące różnych sposobów, na wszystkie możliwe sposoby. Codziennie inaczej i codziennie na nowo. To była miłość od pierwszego spojrzenia i miłość od każdego kolejnego spojrzenia. Taka, która przytrafia się raz w życiu i przez resztę życia nie jesteś w stanie wymazać jej z pamięci. Wypełnia cię tak mocno, że w końcu tym uczuciem się stajesz. / Aleksandra Steć
|
|
|
|
~"Nie oszczędzaj się
/Nie oszczędzaj mnie
/Co poradzę, taki trudny wiek
/Że więcej chcesz
/Niż to, co już umiesz znieść..." ..
|
|
|
|
"Nigdy nie będzie już piękniej.
Nie zapamiętasz nic już,
tak jak mnie
tu..." ..
|
|
 |
|
Przeżyłam jedno odejście, później drugie. Przeżyłam jedną nieszczęśliwą miłość, później drugą. Zapłaciłam za to wszystko ogromną cenę, wypłakałam milion łez, wytęskniłam setki dni, straciłam zdrowie, zmieniłam się prawie nie do poznania. Ale przeżyłam. Jestem tutaj, cała pokiereszowana, ledwo łapiąca nadzieję na lepsze jutro, ale jestem. Stoję tutaj i otrzepuję się z kurzu cierpienia. Cholera, dałam radę, chociaż mój kres był już tak blisko. / napisana
|
|
|
|
Dodaj komentarz
