 |
|
zmarnowaliśmy świt, a tego nie wybaczy nam żadne niebo.
|
|
 |
|
robi to z premedytacją rozdzierając moje serce.
|
|
 |
|
pewne uczucia można zabić, zabijając również siebie.
|
|
 |
|
i jestem całkiem silna, dopóki nocą nie dopadnie mnie natłok myśli.
|
|
 |
|
zmęczona własną beznadziejnością odwracam się plecami do świata.
|
|
 |
|
czasami lepiej odpuścić i żyć dalej, niż okłamywać się, że ma się jakiekolwiek szanse i pogłębiać swoje cierpienie.
|
|
 |
|
prawdą jest, że to ciosy od życia i bolesne doświadczenia pomagają nam dorosnąć.
|
|
 |
|
nie zmienisz całego świata, ale możesz zmienić mój.
|
|
 |
|
zawsze rzucaj się na głęboką wodę, tam przeważnie dalej jest do dna.
|
|
 |
|
w tłumie moje oczy szukają tylko Ciebie.
|
|
|
|