 |
|
W tej właśnie chwili, gdy ból osiąga swoje maksimum i wydaje się nie do zniesienia, przechodzi przeze mnie jasność, widzę po lewej błysk koloru - miedziane włosy, płonącą koronę z liści - i wiem, że gdy tylko odwrócę głowę, on będzie tam stał, wpatrzony we mnie, roześmiany, wyciągając do mnie ręce. Rzecz jasna nigdy nie odwracam głowy. Ale pewnego dnia to zrobię. Pewnego dnia to zrobię, a on wróci, i wszystko będzie dobrze.”
Lauren Oliver "Pandemonium"
|
|
|
|
Niemożność zobaczenia obiektu zakochania jest jak abstynencja. Fizycznie, całym sobą odczuwasz wtedy, że brakuje ci czegoś istotnego, że zniknęło coś, co pozwalało ci oddychać, co wprawiało twoje stopy w ruch. Wszystko inne traci sens. Mówi się, że trudno jest rzucić palenie czy heroinę. Spróbuj rzucić zakochanie. To niemożliwe.”
Tore Renberg "Człowiek, który pokochał Yngvego"
|
|
|
|
„Nadzieja bierze mnie w ramiona i trzyma w swoich objęciach, ociera mi łzy i mówi, że dziś, jutro, za dwa dni wszystko będzie dobrze, a ja jestem na tyle szalona, że ośmielam się w to wierzyć.”
Tahereh Mafi "Dotyk Julii"
|
|
|
|
Każdy z nas ma takie chwile, kiedy sufit wali się na głowę, a podłoga usuwa spod nóg. Ale czy warto odtwarzać dach, skoro przez dziurę w nim widać niebo?"
Joanna Sykat "Wszystko dla ciebie"
|
|
|
|
"Chcesz mnie dotknąć, ale jest już za późno
Chcesz mnie dotknąć, ale zbyt wiele się wydarzyło
Zaczynamy żyć kłamstwami, które sobie wmawiamy.
Teraz chcę żebyśmy byli przyjaciółmi"
|
|
|
|
I wtedy zdarzyła się jedna dobra rzecz tego dnia, pierwsza i jedyna, ale czasem człowiekowi potrzeba tylko tej jednej dobrej rzeczy"
Cecelia Ahern "Sto imion"
|
|
|
|
Nie zmienisz losu. Możesz jedynie stawić mu czoło.
-Księżniczka Mononoke (1997)
|
|
|
|
Zdarzają się takie rzeczy, które są jak pytania.
Mija minuta, albo lata, a potem życie odpowiada.
-Alessandro Baricco
|
|
|
|
Kiedy rozum zdolny jest pojąć, co się wydarzyło, rany w sercu są już zbyt głębokie.
-Carlos Ruiz Zafon, Cień wiatru
|
|
|
|
Twój dom może ci zastąpić cały świat. Cały świat nigdy nie zastąpi ci domu.
-Autor nieznany
|
|
 |
 |
To wewnętrznie zabija, nie pozwala normalnie funkcjonować, żyć. Pojawiają się w Tobie bariery nie do pokonania, zatrzymujesz się i już nigdy nie ruszasz dalej. Robisz krok do przodu, myślisz, że w końcu się udało, że teraz będzie lepiej, inaczej, a chwilę później uświadamiasz sobie, że cofnęłaś się o dwa kroki do tyłu. Z dnia na dzień jest coraz gorzej. Żyjesz tylko złudzeniami, tym, co mogłoby być, a czego nie ma. Karmisz się nadzieją, chwytasz się jej jak koła ratunkowego podczas tonącego statku. I tak mijają godziny, dni, miesiące, a nawet lata. Po jakimś czasie nie poznajesz siebie. Nie wiesz kim jesteś. Czujesz tylko ból i narastający strach przed nadchodzącym jutrem, bo kiedy tylko otworzysz oczy, wszystko zacznie się od początku. Ten sam schemat, ta sama pustka, cztery ściany i Ty. Samotna i nienawidząca siebie, nienawidząca świata, ludzi, życia. Każdego dnia umierająca na nowo. Każdego dnia poszukująca sensu, zrozumienia. Każdego dnia pokonana przez naiwność. [ yezoo ]
|
|
|
|
Wiesz, wiesz, wiesz
Wszystko za nami, mówią przyszłość za nami,
Na powrót za daleko, a za blisko na zmiany
Wszystko za nami, mówią przyszłość za nami,
Bo i tak na końcu zostajemy sami...
|
|
|
|
Dodaj komentarz
