 |
|
"Przyjedź do mnie. Najszybciej, jak możesz. Mam herbatę z cukrem albo bez. Już nie pamiętam, czy słodzisz.
Przyjedź do mnie. Najszybciej, jak możesz. Mam te gorzkie cukierki. Wiesz które. Już nie pamiętam, czy je lubisz.
Przyjedź do mnie. Najszybciej, jak możesz. Mam wino czerwone.
Już nie pamiętam, czy bez niego potrafimy rozmawiać."
|
|
 |
|
Kolejny raz dałeś mi powód do łez. W jednej chwili zrozumiałam, że nic dla Ciebie nie znacze nawet jeśli kiedyś było inaczej. Wiedziałam, że pod moją nieobecność, gdy nie chciałeś mieć mnie obok pojawiła się inna. Nie wiedziałam tylko, że znaczyła tak wiele. Cóż, z nią przynajmniej możesz się widywać często. Nie zmienię tego nawet jeżeli byłabym w stanie zrobić dla Ciebie wszystko./Lizzie
|
|
 |
|
"Zamiast słów miejsce w głębi serca, triumfy i upadki. Emocje pełne nie na sprzedaż."
|
|
 |
|
Nie zranisz mnie już więcej. Dziś tracisz mnie ostatni raz.
|
|
|
|
Pierwsza zasada życia: nie przywiązuj się do rzeczy, miejsc i ludzi.
|
|
|
|
Do czyjegoś serca nie wchodzi się z ciekawości.
|
|
 |
|
"-Jesteś częścią mojego ciała, jak ciebie nie ma, to coś mnie boli. Jestem Twój a TY moja." chyba nie mogę chcieć więcej.
|
|
|
|
"Nic nie jest takie, jakie mogło się wydawać. To? To tylko życie."
|
|
|
|
Nie jestem idealna i zmieniam się ciągle. Jest w tym trochę prawdy, mam zmienne nastroje. Znam życiowe karty i ryzykuję co dzień, ale nie dam wam frajdy z rozbicia mnie na drobne. Taki jest świat, za chuj nic nie zrobisz.
|
|
|
|
Chcą poznawać nowych ludzi, o miłości marzą, a potem nie potrafią niczego zapomnieć i każdy dzień wygląda dla nich jak piątek trzynastego.
|
|
|
|
"Nie chcę przepychać się przez bogaczy. Za mały zysk jest, za duży stres jest. Zobaczysz."
|
|
|
|
Wszyscy się zmieniamy. "Ja" wczoraj i "ja" dzisiaj to dwie całkiem inne dziewczyny, choć mające ten sam kolor oczu i uśmiech. Każde przeżycie zostawia w naszym sercu ślad, sprawia, że stajemy się dojrzalsi albo wręcz przeciwnie cofamy się, bo stoimy w miejscu i boimy się zrobić krok naprzód. Zło zostawia blizny pod skórą, a poharatanej duszy tak łatwo nie można uleczyć. W wieku dwunastu lat przestałam wierzyć w Prawdę, której nie potwierdziło życie, w jakie wpadłam. Potem żyłam i popełniałam błędy, a jednocześnie szłam w kierunku szczytu. Nie zliczę, ile razy upadłam. Wiem tylko, że tyle samo razy wstałam. Nigdy w życiu jednak nie powiedziałabym, że będę w tym miejscu, w którym jestem, mimo że marzyłam o tym, jak byłam mała. Pamiętam to jak przez mgłę i chyba nie ma to znaczenia. Wszyscy się zmieniamy. Nie jest to zależne od innych ludzi, nie jest to nawet zależne od nas. Zmienia nas życie.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
