 |
|
nie pytaj mnie co będzie dalej, pozwól oszaleć..
|
|
|
|
jestem sumą kilku przeżyć i rozkmin, a wszystko co mam to tylko zbiegi okoliczności
|
|
 |
|
Starałam się tak bardzo, ale to nadal nie było wystarczające.
|
|
 |
|
zmieniłam się? może i tak. może na gorsze, może na lepsze. zależy, z której strony kto patrzy. może zachowuje się poważniej, może dziecinniej. tak i to prawda, że czas zmienia ludzi, ale to nie tylko czas. to także ludzie, z którymi przebywasz.
|
|
|
|
nie obiecuj złotych gór skoro wiesz, że nie podarujesz nawet kamienia.
|
|
 |
|
Nie wiem czy ktoś z Was miał kiedyś tak ,że czuł miłość do ziomka, tak bardzo silną mimo, że jest to zupełnie inna miłość niż do mojego męża. Ale przesłaniająca wszystko. Fajne uczucie. Ale czuje, że ogromnie jestem od tej miłości uzależniona. Że jakby nic więcej może się nie liczyć. Że mogę normalnie funkcjonować tylko wtedy kiedy wiem ,że jest szczęśliwy, koło mnie, że się uśmiecha i kiedy jest blisko czuję że ma to samo. Jestem w stanie oddać za niego życie. Rok temu nawet nie pomyślałam,że kiedykolwiek będziemy ze sobą rozmawiać. A tu proszę.
|
|
|
|
lepiej by zraniła cię prawda, niż pocieszyło kłamstwo.
|
|
|
|
,,będzie dobrze” – to jedno z tych kłamstw, w które ludzie tak cholernie pragną wierzyć.
|
|
|
|
ludzie uwielbiają nas niszczyć. zrobią wszystko abyśmy poczuli się źle, bezwartościowi i samotni. wystarczy chwila słabości a oni to wykorzystają.
|
|
|
|
nie ma nic łatwiejszego od skomplikowania sobie życia.
|
|
|
|
syndrom osoby zranionej: jeszcze nie zaufała, a już się boi, że zostanie zawiedziona.
|
|
|
|
człowiek jest dziwny. potrzeba mu smutku żeby docenić szczęście, hałasu żeby docenić ciszę i czyjegoś zniknięcia żeby docenić obecność.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
