 |
 |
Kochane "koleżanki", opowiadając o mym zacnym życiu za moimi plecami, łaskawie nie dodawajcie , wymyślonych przez siebie szczegółów. moje życie jest na tyle zajebiste, że nie trzeba go ubarwiać.
|
|
|
|
na początku nieśmiało. pierwsze delikatne dążenia palców do zetknięcia się, pierwsze przytulanie, pocałunek. później nawet nie zauważamy, jak szybko wszystko się toczy, pocałunek gdzieś na środku ulicy, 'kocham cię' rzucone niedbale przez słuchawkę - jak zawsze. przecież w końcu zakochani świata poza sobą nie widzą. po jakimś czasie, zauważamy swoje wady, sielanka się kończy. poznajemy co znaczy złość na jedną z najważniejszych osób. smak odrzuconych połączeń, których z czasem przybywa, aż musimy je zbyt często usuwać. aromat zapchanej skrzynki nowych smsów i to, że w złości potrafimy nacisnąć 'usuń wszystkie nieprzeczytane' bez cienia żalu. dotyk chłodnych, słonych łez na policzku. widok jego, przepraszającego , lub gniewnego, gdy oczy ciskają pioruny. uczymy się porażającego smaku zazdrości, nie tylko naszej. uciążliwości związków dają znać dopiero po pewnym czasie. i wtedy od nas zależy, czy tchórzymy, czy trwamy nadal przy sobie i uczymy się zauważać szczęście, które przy nas jest.
|
|
|
|
miałam okazję się jej ostatnio przyglądnąć dłuższą chwilę. jak zwykle wyglądała zjawiskowo, ale co najważniejsze - szczęśliwie. z przyjaciółmi, chłopakiem. cieszę się, że otaczają ją ludzie, których lubi. ci, którzy na nią zasługują. dzięki niej odnalazłam cząsteczkę siebie. mały skrawek, który tworzy moje dzisiejsze 'ja'. i chociaż wszystko potoczyło się inaczej niż bym chciała, chociaż zostawiłam przy niej kawałek serca, nie żałuję tych kilku miesięcy. cieszę się jej radością i nawet nigdy nie pomyślałam o niej źle. po prostu w życiu są ludzie z którymi ścieżki przecinają się tylko na chwilę, a wnoszą do nas więcej niż inni przez pięć lat. i tylko czasem, przy kubku kawy żałuję, że wszystko się tak skończyło./ lalkabezuczuc
|
|
|
|
|
z miłością jest jak z ziarenkami piasku. gdy weźmiesz je w dłoń i ściśniesz, wyleci między palcami. gdy położysz rękę na wprost, piasek nie spadnie. identycznie jest z miłością. gdy złapiesz kogoś i zamkniesz tylko we własnym świecie, zniknie bez śladu. jeśli dasz jej trochę swobody i brak kontroli, zostanie. / pozornie.
|
|
|
|
|
jeśli nikt na Ciebie nie czeka, pamiętaj że możesz liczyć na kubek gorącej herbaty.
|
|
|
|
|
może jeszcze nie dzisiejszej nocy, nie za tydzień, nie za trzy miesiące, ale kiedyś na pewno. z czasem wszystko się uspokoi. rany pokryją się delikatną blizną, której nie zdołam rozdrapać. niekiedy dotknę jej tylko i przypomnę sobie. w głowie stanie mi obraz Jego uśmiechu, magicznego spojrzenia. w końcu całe moje życie wróci do normy. podświadomość skończy poddawać mi chore pomysły, serce przestanie rozpaczać, a ja oduczę się kochać. wystarczy poczekać. uda się. na pewno się uda.
|
|
|
|
|
spis połączeń nieodebranych, przepełniona skrzynka wiadomości nieprzeczytanych. jedna opcja 'usuń wszystkie'
|
|
|
|
|
o takich wspomnieniach się nie rozmawia, nie chwali, nie zazdrości. nie chciałbyś mieć takich wspomnień, uwierz.
|
|
|
|
|
uczucie, kiedy coś z całych sił ściska moje gardło, dłonie ewidentnie drżą, a serce rozłamuje się na miliony drobnych kawałeczków. uczucie, kiedy mimo tego jak bardzo pragniesz się rozpłakać, wymusić wszystkie kropelki, które zmyją smutek z Twoich oczu - nie możesz. najzwyczajniej w świecie oduczyłaś się cierpieć na zewnątrz. umierasz od środka.
|
|
|
|
|
zajebisty ogar kiedy śpisz z ładowarką od telefonu, książką od polskiego, układem pierwiastków, piłką siatkową, toną chusteczek i telefonem ciągle zaciskanym przez dłoń.
|
|
|
|
na każdym kroku pojawia się coś, jakiś podtekst, niewielki, wręcz mikroskopijnych rozmiarów. taki malutki, a tak ogromnie rani. ironia życia./ definicjamiloscii
|
|
|
|
Dodaj komentarz
