 |
|
Myślałam, że Ty to coś więcej niż "przelotna znajomość". Teraz wiem, że Ty nawet nie byłeś znajomością, byłeś głupim, przelotnym złudzeniem.
|
|
|
|
Nie obiecuję Ci, że zapomnisz. Nigdy nie zapomnisz, ale nauczysz się żyć z tą świadomością. Będziesz mogła patrzeć na niego i słuchać jego głosu, a później odejdziesz, by pocałować człowieka, który zastąpi jego miejsce... Nie obiecuję Ci, że już nigdy nie będziesz o nim myślała. Będziesz, ale ze spokojem... Obiecuję Ci, że nauczysz się żyć bez niego. I nie potrzebujesz nikogo, bo sama to potrafisz.
|
|
|
|
Siedziała w jednym z kątów swojego ciemnego pokoju, wypalając kolejnego papierosa. Dym nikotynowy unosił się na całej powierzchni mieszkania. W lewej ręce plastikowy kubek wypełniony po brzegi tanim winem i ich wspólna fotografia, którą postanowiła spalić rzucając ją na dywan razem z zapałką. Ogień długo się tlił. Kiedy z fotografii został już tylko popiół lekko otrzepała dywan, na którym zapałka jak na złość wypaliła dziurę w kształcie serca. Bezradnie upadła na podłogę i chowając głowę w kolana zaczęła płakać. Uświadomiła sobie, że On, Jego szarmancki głos, iskierki w oczach, toksyczny zapach i zniewalający dotyk nie umarły wraz z kawałkiem spalonego papieru, kawałkiem spalonych wspomnień, które na nowo ożywiają z każdą literą Jego imienia. Nie nazwę już tego miłością. Dziś zasługuje to na miano - opętanie.
|
|
|
|
Finał i tak będzie taki, że on zostawi Cię pełen satysfakacji jak klient wydymaną dziwkę. Ale nie to będzie najgorsze. Najgorsze będzie to, że nawet Ci za tą 'usługę' nie zapłaci. Zostawi jedynie napiwek w postaci złamanego serca, tryliona zużytych chusteczek i kilkunastu nieprzespanych nocy.
|
|
|
|
Nauczyłam się tłumić w sobie emocje, kiedyś wybuchnę z ich nadmiaru, i wtedy nawet najlepszy świrolog mi nie pomoże.
|
|
|
|
Dość już Twoich i moich łez. Jak jest wiesz, masz twarz zasmuconą. Czuje się źle, daję słowo. Być skałą, wokół której toną. Zgadzam się z Tobą, z każdą racją. Zrobię na przekór, z premedytacją.
|
|
|
|
Dla Ciebie tylko przygoda, dla mnie kolejna rysa na sercu.
|
|
|
|
Dość już Twoich i moich łez. Jak jest wiesz, masz twarz zasmuconą. Czuje się źle, daję słowo. Być skałą, wokół której toną. Zgadzam się z Tobą, z każdą racją. Zrobię na przekór, z premedytacją.
|
|
|
|
Gdybym mógł oddałbym wszystko, żeby tylko wyciągnąć Cię z tych wszystkich wspomnień, żebyś znów była obok, wiesz?
|
|
|
|
Minął już rok, a ja wciąż chciałbym spędzić z Tobą wieczność.
|
|
|
|
Więzi, które nas łączą są czasami nie do wytłumaczenia. Łączą nas nawet po tym, gdy wydaje się, że powinny się już zerwać. Niektóre więzi opierają się odległości, czasowi, logice. Ponieważ niektóre więzi są po prostu sobie przeznaczone...
|
|
|
|
Słowa mają ogromną moc, ale bez czynów są niczym.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
