 |
|
i czuję, że już przesiąkłam tobą
|
|
|
|
moje marzenia dotąd przybierały kształt tylko i wyłacznie czerwonego serca, do wczoraj.. nagle przyleciała niewiadomo skąd strzała, która je skutecznie przepołowiła
|
|
|
|
tak, to potwierdzona wiadomość: nie radzę sobie z tą sytuacją
|
|
|
|
i nie zapominaj.. że jestem też zwykłą dziewczyną, która stoi przed chłopakiem, prosząc go, żeby ją kochał
|
|
|
|
i nagle jej oczy zrobiły sie szkliste, ręce opadły, lizak stracił smak, a pociąg do szczęścia odjechał
|
|
|
|
mój największy życiowy problem? to, że cię kocham
|
|
|
|
- to koniec
- dlaczego?
- bo już nie czuję tego co czułam, już nie wariuje, już nie stroję się godzinę przed lustrem, już nie sprawdzam co 10 minut telefonu, czy oby na pewno nie dzwoniłeś, a ja może po prostu nie usłyszałam, już nie pytam po raz kolejny sąsiadki czy cię widziała i czy widziała, jaki jesteś cudny, już nie nazywam swych miśków twoim imieniem..
|
|
|
|
- coś się stało?
- nic, wiesz, nic.. ostatnio nie jestem skłonna do żadnych wyższych uczuć
|
|
|
|
utopię cię, chociażby w kubku kawy
|
|
|
|
i koniec czasów, gdy szukałam twojego zapachu na kawałku mojej poduszki
|
|
|
|
Bo marzenia się nie spełniają, sny zawsze kończą, wspomnienia wracają, kawa uzależnia, papierosy zabijają, czekolada tuczy, a naiwność bierze górę nad podświadomością.
|
|
|
|
Kochał mnie, kochał mnie tak, jak nikt wcześniej. Przychodził w nocy pod moje okno i czekał aż zgaszę światło, dopiero wtedy mógł spać. Chciał dać mi wszystko. Pragnął tylko mojej miłości, ja nawet nie dałam mu szansy. Teraz gdy odszedł zrozumiałam, że straciłam coś, co mogło być jak najpiękniejszy sen.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
