 |
|
mogę zaakceptować porażkę, ale nie mogę zaakceptować braku próby .
|
|
 |
|
Mój umysł jest nieobecny
Obracam się dookoła
I głęboko w środku
Moje łzy toną
Gubię opanowanie
Co się stało?
Jestem zbłąkana przez miłość
To jest to co czuję!
|
|
 |
|
Uczucia stają się dzikie
Powninnam czuć to kiedy jestem przy tobie
Coś jest w twojej głowie
Chcesz zostać, ale nie powiesz mi
Co trzymasz w dyskrecji
Więc co próbujesz ukryć?
Wiem co znaczy To spojrzenie
Trzymasz moją rękę tak mocno
Zawsze kiedy się żegnamy
Stoję przed drzwiami
Mogę powiedzieć, że nie możesz mieć więcej
Zdmuchnij swoje sekrety daleko
|
|
 |
|
Ich usta dzieliły milimetry kiedy wyszeptała :
,,Nienawidzę Cię"
|
|
 |
|
nie będę bluźniła, chociaż moi znajomi mówią, że to jest niemożliwe. zacznę się uczyć, w co nie chce wierzyć moja mama. nauczę się kochać, w co wątpi moja przyjaciółka. nie będę zwracała na niego uwagi, choć to bzdura. będę się wcześniej kładła spać i ograniczę w komputer, z tego też się śmieją. nikt nie potrafi zrozumieć, że chcę odżyć na nowo. zostawić przeszłość i zająć się sobą. wszystko byłoby dobrze, gdyby nie to, że nie mam w nikim oparcia. a to z pewnością by mi się przydało przy tak konkretnych planach.
|
|
 |
|
i kiedy tak patrze w okno, leżąc na łóżku z nogami na ścianie i słuchawkami w uszach zastanawiam się czy choć przez jedną jedyną sekundę zatęskniłeś za moją obecnością, za moimi głupimi żartami i irracjonalnymi pomysłami, czy choć przez jeden, jedyny raz powiedziałeś szeptem "brakuje mi jej"
|
|
 |
|
Przecież tą dziewczynę dopiero wczoraj chłopak rzucił ,
a dzisiaj już tak się śmieje ...
- Taak , śmieje się . Gdy o Nim nie myśli ...
|
|
 |
|
Ona była z bajki dla dzieci. On z filmów dla dorosłych.
|
|
 |
|
`i każdego wieczoru powtarzała sobie: nie płacz, nie warto. nie ten to inny.
|
|
 |
|
już nic nie będzie tak jak dawniej. Herbata nie będzie już taka słodka, czekolada tak czekoladowa, lody tak zimne, nawet słońce przygaśnie... a wiesz co się nie zmieni? moje uczucie do Ciebie.
|
|
 |
|
Nie ujrzysz piękna, póki nie odważysz się spojrzeć w ciemność"
|
|
 |
|
'Chłopiec już nigdy więcej nie płakał i nigdy nie zapomniał tego, czego się nauczył: że kochać to niszczyć i że być kochanym to znaczy być zniszczonym'
|
|
|
|