 |
|
Szczęście wśród inteligentnych osób to najrzadsza rzecz, jaką znam.
|
|
 |
|
- Wiesz, odchodzę.
- Wiedziałam, że odejdziesz.
|
|
 |
|
wciąż jestem smutny, i wciąż świat pierdolę
|
|
 |
|
Coś ciągnie mnie jak magnes do ciebie.
|
|
 |
|
Za każdym razem rozchodzimy się, by do siebie wracać,
Jeszcze zanim się skończy kłótnia ja już chcę Cie przepraszać.
Mam trudny charakter i jestem tego świadom,
|
|
 |
|
Mija Cię w pośpiechu blisko setka osób wracających z utęsknieniem do domu lub biegnących na popołudniowy trening. Typowy marcowy dnień otoczony deszczową aurą. Tylko z Tobą nie jest jak na co dzień, prawda? Stoisz niezdolny do jakiegokolwiek ruchu. To dość irracjonalne, że serce złamało Ci się z hukiem, a nikt nie zauważył, nie podbiegł z pomocą. Nawet czas wciąż biegnie tym samym tempem.
|
|
 |
|
Zawsze będę Cię potrzebować.
|
|
 |
|
Jest mi źle. Naprawdę bardzo źle. I chciałabym z kimś o tym porozmawiać, podobno to pomaga. Tylko co ja właściwie miałabym powiedzieć? Że boli mnie serce i nie chcę żyć? Że zmarnowałam sobie to życie na własne życzenie? Że chociaż to jego wina, to mogłam nie być tak bardzo naiwna? Słyszałam, że dobry ze mnie psycholog, że słucham i doradzam, że dzięki temu co mówię jest lepiej. Szkoda, że nie potrafię być takim psychologiem dla siebie, że nie potrafię pomóc samej sobie.
|
|
 |
|
W życiu spotykasz tylko jedną osobę z którą lecą iskry od samego początku. Wymowne spojrzenia, aluzje i gra gestów. Cała reszta to jak odpalanie prawie pustej zapalniczki.
|
|
 |
|
może w innym życiu poczuję co to szczęście.
Wtedy znów się spotkamy,
Ty pokochasz mnie.
Razem już będziemy zawsze
i dostanę szansę by kochać Cię drugi raz!
|
|
 |
|
Proszę pozwól mi na chwilę stać się nią!
|
|
 |
|
Powiedz mi,
Co takiego ona ma,
A czego jest Ci we mnie brak ?
|
|
|
|